တကၠသိုလ္အတု၊ ေမးခြန္းထုတ္စရာေဒါက္တာအမည္႕ႏွင့္ ျပည္ေထာင္စုရာထူး၀န္အဖြဲ႕

တကၠသိုလ္အတု၊ ေမးခြန္းထုတ္စရာေဒါက္တာအမည္႕ႏွင့္ ျပည္ေထာင္စုရာထူး၀န္အဖြဲ႕

ဇီးပင္ႀကီးသင္တန္းကိစၥ လူေျပာမ်ားေနလို႕၊ ၀န္ထမ္းေရြးခ်ယ္ေလ့က်င့္ေရးအဖြဲ႕ရဲ႕  ေနာက္ထပ္ လြဲမွားေနတဲ့ အေၾကာင္းအရာတခုကို ေျပာျပခ်င္ပါတယ္။ 

ျပည္ေထာင္စုရာထူး၀န္အဖြဲ႕က အေမရိကန္ႏွင့္မေလးရွားႏိုင္ငံက ပညာေရးအဖြဲ႕အစည္းေတြနဲ႔ ပူးေပါင္းၿပီး အစိုးရ၀န္ထမ္းေတြအတြက္ သင္တန္းေတြ၊ မဟာဘြဲ႕ေတြပို႕ခ်ေနပါတယ္။

သူတိုနဲ႕တြဲလုပ္ေနတဲ့ေက်ာင္းေတြက အေမရိကန္ျပည္ေထာင္စု၊ ဟာ၀ိုင္ယီျပည္နယ္က Akamai University နဲ႕ မေလးရွားက EDS Business School တို႕ပါ။ 

ေကာင္းမြန္ေသာ လုပ္ရပ္ျဖစ္လို႕ ႀကိဳဆိုသင့္ေသာ္လည္း၊ တကယ္ေတာ့ ဒီအဖြဲ႕အစည္းေတြက တကၠသိုလ္အစစ္ေတြမဟုတ္ဘဲ၊ စီးပြားရွာသက္သက္ လုပ္စားသင္တန္းေက်ာင္းေတြပါ။

ကြ်န္ေတာ္ ဟာ၀ိုင္ယီမွာ ၂ ႏွစ္ ေနခဲ့ပါတယ္။ ဟာ၀ိုင္ယီမွာေတာ့ ဟာ၀ုိင္ယီျပည္နယ္တကၠသိုလ္ University of Hawaii က အႀကီးဆုံးျဖစ္ၿပီး၊ ျမန္မာေက်ာင္းသားအခ်ဳိ႕သြားတဲ့ ဟိုႏိုလူလူၿမိဳ႕လယ္ေကာင္က Hawaii Pacific University က ဒုတိယအႀကီးဆုံးပါ။ သူတို႕ေနာက္မွာေတာ့ ခရစ္ယန္ဘာသာေရးတကၠသိုလ္ Brigham Young University နဲ႕ ေဒသေကာလိပ္အခ်ဳိ႕ ရိွပါတယ္။ ဒီေက်ာင္းေတြကလြဲရင္ က်န္တဲ့ တကၠသိုလ္၊ေကာလိပ္ေတြဆိုတာ အမည္သာရိွၿပီး တကယ့္ကို ေသးေသးေလးေတြပါ။ 

ျမန္မာျပည္အစုိးရနဲ႕တြဲလုပ္ေနတဲ့ ဟာ၀ိုင္ယီက Akamai University ကို ေဒသခံအမ်ားစု မၾကားဖူးပါ။ မၾကားဘူးဆို ဟာ၀ိုင္ရီမွာရိွတဲ့ တကၠသိုလ္မ်ားစာရင္းဆိုၿပီး ၀ီကီပီဒီယားမွာ ရွာၾကည့္ရင္ေတာင္ Akamai University အမည္ကို ေတြ႕ရမွာ မဟုတ္ပါ။ အဲေလာက္အထိ အေျခအေနဆိုးပါတယ္။ ၿပီးေတာ့ သူက လူဦးေရထူထပ္ၿပီး၊ စီးပြားေရးအခ်က္အခ်ာျဖစ္တဲ့ ဟိုႏိုလူလူၿမိဳ႕တည္ရာ Oahu ကြ်န္းမွာလည္း မရိွပါဘူး။ လူေနက်ဲၿပီး မီးေတာင္ေတြရိွတဲ့ Big Island ဆိုတဲ့ကြ်န္းေပၚမွာပါ။ 

ေနာက္ၿပီး Akamai University ကို အေမရိကန္အစိုးရက တရား၀င္အသိအမွတ္မျပဳပါဘူး။ Akamai University ရဲ႕ ဝက္ဆိုက္ဒ္မွာလည္း  သူတို႕သည္ အေမရိကန္ပညာေရး၀န္ႀကီးဌာနက အသိအမွတ္မျပဳပါေၾကာင္း ထင္ထင္ရွားရွား ေရးထားပါတယ္။ 

ဒါကေတာ့ အေမရိကန္ျပည္ေထာင္စုက Akamai University အေၾကာင္းပါ။ မေလးရွားက EDS Business School ဆိုလည္း မေလးရွားအစိုးရက တရား၀င္အသိအမွတ္မျပဳဖို႕ မ်ားပါတယ္။ ကြ်န္ေတာ္ မေလးရွားရဲ႕ Malaysian Qualifications Register ၀က္ဆိုဒ္မွာ ရွာၾကည့္တာေတာ့ မေတြ႕ရပါဘူး။ ျမန္မာေတြသြားတဲ့ တျခားတကၠသိုလ္ေတြကိုေတာ့ ရွာလို႕ရၿပီး အခု EDS Business School က မရိွပါ။  

ဒီေက်ာင္းကလည္း တကယ့္ကို အေျခအေနဆိုးဆိုးပါပဲ။ ေက်ာင္းအီးေမးလ္ေတာင္ gmail ကို သုံးေနတာေတြ႕ရပါတယ္။ 

ဒီလို သူတို႕ႏိုင္ငံအစိုးရက အသိအမွတ္မျပဳတဲ့ေက်ာင္းေတြက ျမန္မာျပည္ကိုလာၿပီး ျမန္မာျပည္က အစိုးရအရာရိွႀကီးေတြကို သင္တန္းေတြပို႕ခ်ေနတယ္ဆိုေတာ့ နည္းနည္းေတာ့ လဲႊေနပါၿပီ။ 

ဒီေက်ာင္းေတြက ျပည္ေထာင္စုရာထူး၀န္အဖြဲ႕ရဲ႕ စီစဥ္ေပးမႈႏွင့္ ျမန္မာျပည္က ညႊန္ၾကားေရးမႉးႏွင့္ ဒုတိယညႊန္ၾကားေရးမႉးခ်ဳပ္အဆင့္ရွိ အဆင့္ျမင့္အရာရွိႀကီးမ်ားအတြက္ နိုင္ငံ့ ဝန္ထမ္း ေခါင္းေဆာင္မႈစြမ္းရည္ဆိုင္ရာ မဟာဘြဲ႕ (Master of Leadership in Civil Service) ကို ေပးေနပါတယ္တဲ့။ တျခားသင္တန္းေတြ ေပးေနတာလည္းရိွပါတယ္။ screenshot မွာၾကည့္ပါ။

ျပည္ေထာင္စုရာထူး၀န္အဖြဲ႕က ဒီအဖြဲ႕အစည္းေတြအေၾကာင္း တကယ္ကို ရိုးရိုးသားသား မသိတာလား၊ သိရက္နဲ႕ လက္တြဲလုပ္ေနတာလား ေမးဖို႕လိုလာပါၿပီ။ 

ဒီေက်ာင္းေတြကေကာ သင္တန္းေတြကို အခမဲ့လာေပးေနတာလား၊ ျမန္မာအစိုးရက ပိုက္ဆံေပးရေသးလားဆိုတာကိုလည္း ေမးခ်င္ပါတယ္။ ပိုက္ဆံေပးရတယ္ဆိုရင္ေတာ့ ဒါက ဇီးသီးဗန္းေမွာက္တာပါ။ အက်င့္ပ်က္ျခစားမႈပါ။ 

တကယ္လို႔ သူတို႔က အခမဲ့လာသင္ေပးတယ္ဆိုရင္ေတာင္ ဒီလို စီးပြားရွာသက္သက္ေက်ာင္းေတြကို ျမန္မာအစုိးရက လက္ခံခ်င္းအားျဖင့္ သူတို႕ကို ေထာက္ခံအားေပးေနသလို ျဖစ္ေနပါတယ္။ ျပည္ေထာင္စုရာထူး၀န္ဥကၠဌ ေဒါက္တာ၀င္းသိမ္းက သူတို႕ေက်ာင္းကို ေထာက္ခံခ်က္ endorse ေပးပါေၾကာင္း Akamai University နဲ႕ EDS Business School တို႔က  သူတို႔ ဝက္ဆိုက္ဒ္မွာ ေရးေနပါၿပီ။ 

ဒီေနရာမွာ ျပည္ေထာင္စုရာထူး၀န္ဥကၠဌ ေဒါက္တာ၀င္းသိမ္းအေၾကာင္း နည္းနည္းေျပာပါရေစ။ သူက စစ္တကၠသိုလ္ DSA ဆင္းျဖစ္ၿပီး၊ ဘယ္ကေန ေဒါက္တာဘြဲ႕ရလာလဲ မသိရပါ။ အင္တာနက္က သူ႕ ကိုယ္ေရးရာဇ၀င္မွာ ဒါကို ေသခ်ာ ေဖာ္ျပမထားပါ။ ဟာ၀ိုင္ယီမွာရိွတဲ့ Akamai University (အေမရိကန္အစိုးရ အသိအမွတ္မျပဳတဲ့ေက်ာင္း) ကေန ဂုဏ္ထူးေဆာင္ေဒါက္တာဘြဲ႔ ၂၀၁၄ မွာ ခ်ီးျမွင့္ခံရေၾကာင္းေတာ့ ေဖာ္ျပထားပါတယ္။ 

ဂုဏ္ထူးေဆာင္ေဒါက္တာဘြဲ႕ ရတိုင္း ေဒါက္တာလို႕ မသုံးသင့္ပါ။ ဥပမာ အိုဘားမား၊ ေဒၚေအာင္ဆန္းစုၾကည္တို႕ဆိုရင္ ဂုဏ္ထူးေဆာင္ေဒါက္တာဘြဲ႕ေတြ အမ်ားႀကီးရပါတယ္။ ဒါေပမဲ့ သူတို႕က သူ႕တို႕ကိုယ္ ေဒါက္တာအုိဘာမား၊ ေဒါက္တာေဒၚေအာင္ဆန္းစုၾကည္လို႕ မသုံးပါ။ သုံးလည္း မသုံးသင့္ပါ။ တကၠသိုလ္မွာ ပါရဂူက်မ္းျပဳၿပီး၊ ပါရဂူဘြဲ႕ ေအာင္ျမင္ခဲ့သူမ်ားသာ ေဒါက္တာအျဖစ္ မိမိနာမည္အေရွ႕မွာ တပ္သင့္ပါတယ္။ 

ေဒါက္တာ၀င္းသိမ္းက တကၠသိုလ္တခုခုကေန ပါရဂူက်မ္းတင္သြင္းၿပီး ေဒါက္တာဘြဲ႕ ရခဲ့တာလား၊ ဒါမွမဟုတ္ Akamai University က ေပးတဲ့ ဂုဏ္ထူးေဆာင္ပါရဂူဘြဲ႕ေၾကာင့္ သူ႕ကုိယ္သူ ေဒါက္တာလို႕အမည္တပ္တာလား မရွင္းလင္းပါ။ ဂုဏ္ထူးေဆာင္ဘြဲ႕ေၾကာင့္ဆိုရင္ေတာ့ ေဒါက္တာ မတပ္သင့္ပါ။  ဦး၀င္းသိမ္းပဲ ျဖစ္သင့္ပါတယ္။ 

စိတ္၀င္စားဖို႕ေကာင္းတာက Akamai University ကေန သူ႕ကို ၂၀၁၄ မွာ ဂုဏ္ထူးေဆာင္ ပါရဂူဘြဲ႕ေပးပါတယ္။ အဲဒီေနာက္ပိုင္း ၂၀၁၆/၁၇/၁၈ မွာ ေဒါက္တာ၀င္းသိမ္းဥကၠဌလုပ္ေနတဲ့ ျပည္ေထာင္စုရာထူး၀န္အဖြဲ႕ နဲ႔ Akamai University၊ EDS Business School တို႔က ေပါင္းျပီး အစုိးရ၀န္ထမ္းေတြကို သင္တန္းေတြ၊ မဟာဘြဲ႕ေတြ ေပးလာပါတယ္။ 

ဒီႏွစ္ခု ဘယ္လိုဆက္စပ္လဲေမးခြန္းထုတ္သင့္ပါတယ္။ 

Akamai University နဲ႕ EDS Business School က ျမန္မာျပည္ကို ၀င္ခ်င္လို႕ ေဒါက္တာ၀င္းသိမ္းကို ပါရဂူဘြဲ႕ေပးလိုက္တာတာလား။ သို႕မဟုတ္ ဒါက တမင္တကာ မေတာ္တဆ တိုက္ဆိုင္မႈမ်ားလား။ 

ဘာပဲျဖစ္ျဖစ္ ျပည္ေထာင္စုရာထူ၀န္အဖြဲ႕အေနနဲ႕  Akamai University၊ EDS Business School တိုနဲ႕ ပူးေပါင္းေဆာင္ရြက္မႈေတြကို ျပန္လည္ သုံးသပ္သင့္ပါတယ္။ ဒီေက်ာင္းေတြက တကၠသိုလ္အဆင့္မရိွဘဲ၊ အရည္အေသြးေကာင္းတဲ့ ပညာေရးအင္စတီက်ဴးရွင္းေတြလည္း မဟုတ္ျပန္ပါဘူး။ ေငြရွာသက္သက္ လုပ္စား သင္တန္းေက်ာင္းေတြပါ။ သူတုိ႕ သက္ဆိုင္ရာ ႏိုင္ငံေတြကလည္း သူတို႕ကို တရား၀င္ အသိအမွတ္မျပဳပါဘူး။ 

ျမန္မာျပည္က ၀န္ထမ္းေတြအတြက္ သင္တန္းေတြေပးဖုိ႕ အကူအညီလိုတယ္ဆိုရင္လည္း  ျမန္မာအစိုးရကိုု အကူအညီေပးခ်င္တဲ့ နာမည္ေက်ာ္၊ ဂုဏ္သိကၡာရိွ၊ ကမၻာ့ထိပ္သီးတကၠသိုလ္ေတြ အမ်ားႀကီးရိွပါတယ္။ ဥပမာ လက္ရိွ ကြ်န္ေတာ္တက္ေနတဲ့ ေအာက္စဖိုဒ့္တကၠသိုလ္က Blavatnik School of Government ဆိုရင္ ျမန္မာျပည္ကို ကူဖို႕ အသင့္ရိွေနၿပီး၊ ေဒါက္တာ၀င္းသိမ္းကိုေတာင္ ကြန္ဖရင့္တစ္ခုအတြက္ Oxford ကို ဖိတ္ပါေသးတယ္။ ေအာက္စဖိုဒ့္တကၠသိုလ္လိုပဲ ထင္ရွားတဲ့ အေမရိကန္တကၠသိုလ္ေတြ၊ ၾသစေတးလ်တကၠသိုလ္ေတြကလည္း ျမန္မာအစိုးရကို ကူညီဖို႕ အဆင္သင့္ပါ။ 

ဒါေၾကာင့္ ဘယ္ကမွန္းမသိ၊ နာမည္မရိွ၊ လုပ္စားတကၠသိုလ္ႏွစ္ခုျဖစ္တဲ့ Akamai University၊ EDS Business School တိုနဲ႕ လက္တြဲလုပ္ေဆာင္ေနတာကို ျပန္လည္ သုံးသပ္ဖို႕ လိုပါေၾကာင္း အႀကဳံျပလိုပါတယ္။

ေနယံဦး

ေအာက္စဖိုဒ့္၊ အဂၤလန္

ဒါက အပိုင္း (၁) ပါ။ အပိုင္း (၂) ကို ဒီမွာ ဖတ္ပါ။ 

https://www.facebook.com/nayyanoo.nayyan/posts/229694761316591?__tn__=K-R

ဆက္စပ္ဖတ္ရန္

ျပည္ေထာင္စုရာထူး၀န္အေၾကာင္း အပိုင္း (၁) - https://www.facebook.com/nayyanoo.nayyan/posts/228897664729634

ျပည္ေထာင္စုရာထူး၀န္အေၾကာင္း အပိုင္း (၂) - https://www.facebook.com/nayyanoo.nayyan/posts/229694761316591?__tn__=K-R

ေဒါက္တာ၀င္းသိမ္း Akamai University ကို ေရးေပးတဲ့ ေထာက္ခံစာ Endorsement Letter 

http://www.akamaiuniversity.us/Myanmar_CivilService_AU_Endorsement.PDF

Akamai University ကေန ျမန္မာအစိုးရ၀န္ထမ္းေတြအတြက္ရည္ရြယ္ထားတဲ့ မာစာဘြဲ႕အေၾကာင္း 

http://www.akamaiuniversity.us/MasterofPublicAdministration.pdf

ေဒါက္တာ၀င္းသိမ္းကို Akamai University က ဂုဏ္ထူးေဆာင္ပါရဂူဘြဲ႕ေပးတဲ့သတင္း (အဲတုန္းက ဦး၀င္းသိမ္းလို႕ပဲ သုံးတယ္။)

http://www.globalnewlightofmyanmar.com/phd-in-educational-leadership-conferred-on-former-principal-of-mmmc/

Akamai University  - www.akamaiuniversity.us (အေမရိကန္တကၠသိုလ္ေတြက .edu  သုံးပါတယ္။ သူကေတာ့ .us တဲ့။)

EDS Business School - http://eds.my 

ျပည္ေထာင္စုရာထူး၀န္အဖြဲ႕  - http://www.ucsb.gov.mm

® ရက္သုံးဆယ္မာစတာဘြဲ႕၊ ၀န္ႀကီးျဖစ္သူရဲ႕တူ နဲ႕ တကၠသိုလ္အတုမ်ားအေၾကာင္း ®

ျပည္ေထာင္စုရာထူး၀န္အဖြဲ႕ စီစဥ္ေပးမႈနဲ႕ ဟာ၀ိုင္ယီရိွ Akamai University၊ မေလးရွားႏိုင္ငံ EDS Business School တို႕က ျမန္မာျပည္က အစုိးရ၀န္ထမ္းေတြကို သင္တန္းနဲ႕ မာစတာဘြဲ႕ ေတြ ပို႔ခ်ေနေၾကာင္း မေန႔ကေရးခဲ့ပါတယ္။ 

ဒီေန႔ေတာ့ က်န္ရိွေနေသးတဲ့ အပိုင္း (၂) ကို ဆက္ေရးပါမယ္။ အပိုင္း (၁) ကို မဖတ္ရေသးသူမ်ား ေအာက္ကလင့္မွာ သြားဖတ္လို႕ရပါတယ္။ 

https://www.facebook.com/nayyanoo.nayyan/posts/228897664729634 

ျမန္မာအစိုးရနဲ႕တြဲလုပ္ေနတဲ့ Akamai University၊ EDS Business School တို႕ဆိုတာ တကယ္ေတာ့ အဆင့္မီွတဲ့တကၠသိုလ္ေတြမဟုတ္ဘဲ၊ စီးပြားရွာသက္သက္ သင္တန္းေက်ာင္းေတြသာျဖစ္ပါတယ္။ သူတို႕သက္ဆိုင္ရာႏိုင္ငံေတြမွာေတာင္ အရည္အေသြးျပည့္မီွျခင္း အသိအမွတ္ျပဳလက္မွတ္ ရရိွထားတဲ့ သင္တန္းေက်ာင္းေတြ မဟုတ္ပါဘူး။ 

ဒီေက်ာင္းေတြ ျမန္မာျပည္ထဲ၀င္လာေတာ့ သူတို ့နဲ႕ ခ်ိတ္ဆက္မိတာက ျပည္ေထာင္စုရာထူး၀န္ ဦး၀င္းသိမ္းတေယာက္ထဲ မဟုတ္ပါဘူး။ သူရဲ႕ တူျဖစ္သူ ေဒါက္တာ ၀င္းမင္းသိမ္းလည္း ပါပါတယ္။ 

ေဒါက္တာ၀င္းမင္းသိမ္းဆိုတာ ဗဟန္း၊ ကမၻာေအးဘုရားလမ္းေပၚမွာ ဖြင့္လွစ္ထားတဲ့ Nanyeng International College-NIC ရဲ႕ ေက်ာင္းအုပ္ႀကီးပါ။ နဂိုကေတာ့ အဲဒီေကာလိပ္ကို YCTC Business Institute လို႕ေခၚပါတယ္။ 

၂၀၁၂ မွာ ေဒါက္တာ၀င္းမင္းသိမ္း ႏိုင္ငံျခားကေနျပန္လာၿပီး၊ YCTC Business Institute ကို တည္ေထာင္ပါတယ္။ ၂၀၁၃ ေလာက္ကစၿပီး ေဒါက္တာ၀င္းမင္းသိမ္းေက်ာင္းနဲ႕  မေလးရွားက EDS Business School တို႕ အဆက္အသြယ္ရိွေနပါၿပီ။ 

၂၀၁၄ ေအာက္တုိဘာမွာေတာ့ Akamai University နဲ႔ EDS Business School တို႔ ျမန္မာျပည္လာၿပီး ေဒါက္တာ၀င္းမင္းသိမ္းရဲ႕ ဘႀကီးေတာ္စပ္သူ ဦး၀င္းသိမ္းကို ဂုဏ္ထူးေဆာင္ပါရဂူဘြဲ႕ ေပးပါတယ္။

ဦး၀င္းသိမ္းက အဲဒီအခ်ိန္မွာ ျပည္သူ႔လႊတ္ေတာ္ရဲ႕ ဥပေဒေရးရာႏႇင့္ အထူးကိစၥရပ္မ်ား ေလ့လာဆန္းစစ္ သံုးသပ္ေရးေကာ္မရႇင္အဖြဲ႕ ၀င္ပါ။ သူက သူရဦးေရႊမန္းလိုပဲ စစ္တကၠသိုလ္ DSA အပတ္စဥ္ (၁၁) ဆင္းျဖစ္ၿပီး၊ ေနာက္ေတာ့ ျမန္မာႏိုင္ငံကုန္သြယ္ေရေၾကာင္းရဲ႕ ေက်ာင္းအုပ္ႀကီး အျဖစ္လည္း တာ၀န္ထမ္းေဆာင္ခဲ့ပါေသးတယ္။ 

၂၀၁၄ ခရီးစဥ္အတြင္းမွာပဲ ဟာ၀ိုင္ယီနဲ႕ မေလးရွားေက်ာင္းဘက္ကလူေတြ ေဒါက္တာ၀င္းမင္းသိမ္းနဲ႕ ထပ္မံေတြ႕ဆုံၿပီး ရန္ကုန္ နဲ႕ မႏၱေလးမွာ MBA Program ေတြဖြင့္ဖို႕ ေဆြးေႏြးပါတယ္။ 

ေရြးေကာက္ပြဲအၿပီး ၂၀၁၆ ဧၿပီလမွာေတာ့ ဦး၀င္းသိမ္း ျပည္ေထာင္စုရာထူး၀န္အဖြဲ႕ ဥကၠ႒ ျဖစ္လာပါတယ္။  ဟာ၀ိုင္ယီ Akamai University က ဦး၀င္းသိမ္းကို Outstanding Contributions to the advancement of his nation ျမန္မာျပည္တိုးတက္မႈအတြက္ ထူးထူးခြ်န္ခြ်န္ေဆာင္ရြက္ေသာဆုကို ခ်ီးျမွင့္ပါတယ္။ တူျဖစ္သူ ေဒါက္တာ၀င္းမင္းသိမ္းေက်ာင္းနဲ႕  Akamai University တို႕ ပူးေပါင္းၿပီး စီးပြားေရးစီမံခန္႕ခြဲမႈ BBA ဘြဲ႕  ပုိ႕ခ်ဖို႕အတြက္ ျပင္ဆင္ေနတာေတြ႕ရပါတယ္။ 

၂၀၁၇-၁၈ မွာေတာ့ အမ်ားသိတဲ့အတိုင္း Akamai University၊ EDS Business School တုိ႕ ျမန္မာျပည္ထဲ ေရာက္ေနပါၿပီ။ ျပည္ေထာင္စုရာထူး၀န္အဖြဲ႔ ဥကၠ႒ ဦး၀င္းသိမ္း ခြင့္ျပဳမိန္႔နဲ႔  ျမန္မာျပည္က၀န္ထမ္းေတြကို သင္တန္းနဲ႕ မာစတာဘြဲ႕ေတြ ပို႕ခ်ေနပါၿပီ။ 

တူျဖစ္သူ ေဒါက္တာ၀င္းမင္းသိန္းကို Akamai University က လက္ေထာက္ပါေမာကၡရာထူး ကမ္းလွမ္းပါတယ္။ အလားတူပဲ EDS Business School က ၂၀၁၇ ႏွစ္ကုန္မွာေတာ့ ေဒါက္တာ၀င္းမင္းသိမ္းကို Presidential Award for Distinguished Achievement ဆု ခ်ီးျမွင့္ပါတယ္။

ေဒါက္တာ၀င္းမင္းသိမ္းက လက္ရိွသူ႕ကိုယ္ပိုင္စီးပြားေရးျဖစ္တဲ့ Nanyeng International College-NIC  မွာ စာသင္ေနတဲ့အျပင္ သူ႔ဘႀကီး ဥကၠဌလုပ္တဲ့ ဗဟုိ၀န္ထမ္းတကၠသိုလ္ ေဖာင္ႀကီးနဲ႕ ဇီးပင္ႀကီးတို႕မွာ ဧည့္ပါေမာကၡအျဖစ္လည္း တာ၀န္ထမ္းေဆာင္ေနပါတယ္။ လစာယူ၊ မယူ မသိရပါ။ 

အေပၚကေျပာခဲ့တဲ့ MBA၊ BBA သင္တန္းေတြကို ဆက္လုပ္ျဖစ္၊ မျဖစ္ မသိ ရေပမဲ့ ေဒါက္တာ၀င္းမင္းသိမ္း Akamai University ကေန လက္ေထာက္ပါေမာကၡရာထူးရတာ၊ EDS Business School ကေန ဆုခ်ီးျမွင့္ျခင္းခံရတာေတြကေတာ့ အင္တာနက္မွာ အလြယ္တကူ ရွာလို႔ေတြ႕နိုင္ပါတယ္။ 

ကြ်န္ေတာ္ ဒီအေၾကာင္းေတြေရးေနတာက ေဒါက္တာ၀င္းမင္းသိမ္းနဲ႕ သူ႕သင္တန္းေက်ာင္း Nanyeng International College-NIC  ကို ေ၀ဖန္လိုလို႕ မဟုတ္ပါ။ ေဒါက္တာ၀င္းမင္းသိမ္းကို ကြ်န္ေတာ္ မသိသလို၊ သူ႕သင္တန္းေက်ာင္း အေၾကာင္းလည္း မသိပါ။ အေပၚမွာ ေျပာခဲ့တဲ့အခ်က္ေတြအကုန္လုံးကလည္း လ ွ်ဳိ႕၀ွက္ေဒတာေတြ မဟုတ္ဘဲ၊ သူတို႕တရား၀င္ထုတ္ျပန္ထားတဲ့ သတင္းေတြ၊  ေဖ့စ္ဘြတ္ခ္ေတြထဲက အခ်က္ေတြကို ကိုကားထားတာ ျဖစ္ပါတယ္။ 

အဓိက ေထာက္ျပခ်င္တာက ေဒါက္တာ၀င္းမင္းသိမ္းနဲ႕ Akamai University၊ EDS Business School တို႕  ပတ္သတ္မႈရိွခဲ့တယ္ဆိုတာကိုပါ။ 

ဒီအဖြဲ႕ေတြ ျမန္မာျပည္ထဲ ဘယ္လိုေရာက္လာၿပီး၊ ျပည္ေထာင္စုရာထူး၀န္အဖြဲ႕နဲ႕ ဘယ္လို ခ်ိတ္ဆက္သြားလဲဆိုတာ တာ၀န္ရိွသူေတြ ရွင္းျပသင့္ပါတယ္။ Conflict of Interest လို႕ေခၚတဲ့ အက်ဳိးစီးပြား ဆက္ႏႊယ္မႈေတြရိွေနလားဆိုတာကလည္း ေမးခြန္းထုတ္စရာပါ။ 

****************************************

Akamai University နဲ႕ EDS Business School တို႕ ပူးေပါင္းဖြင့္လွစ္ေနတဲ့ နိုင္ငံ့ ဝန္ထမ္း ေခါင္းေဆာင္မႈစြမ္းရည္ဆိုင္ရာ မဟာဘြဲ႕ (Master of Leadership in Civil Service) အေၾကာင္းလည္း ေျပာျပခ်င္ပါတယ္။ ဒီဘြဲ႕က ျမန္မာျပည္က ညႊန္ၾကားေရးမႉးႏွင့္ ဒုတိယညႊန္ၾကားေရးမႉးခ်ဳပ္အဆင့္ရွိ အဆင့္ျမင့္အရာရွိႀကီးမ်ားအတြက္ျဖစ္ၿပီး၊ အခုဆို ဖြင့္္တာ ဒုတိယအပတ္စဥ္ (Second Batch) ေတာ့ အနည္းဆုံး ရိွပါၿပီ။ 

ဒီဘြဲ႕ကိုရဖို႕  ဘာသာရပ္ဆယ္ခု သင္ယူဖို႕လိုၿပီး၊ မာစတာပေရာဂ်က္တစ္ခုလည္း လုပ္ဖို႕လိုပါတယ္။ သင္တန္းကာလက (၂) ႏွစ္ျဖစ္ေသာ္လည္း၊ ဒီ (၂) ႏွစ္အတြင္း စုစုေပါင္း စာသင္ခ်ိန္ ရက္ေပါင္း သုံးဆယ္ပဲရိွပါတယ္။ တစ္ဘာသာကို သုံးရက္နဲ႕ အျပတ္သင္မွာျဖစ္ၿပီး၊ (၁၀) ဘာသာအတြက္ စုစုေပါင္း ရက္ေပါင္း သုံးဆယ္သာ ၾကာမွာ ျဖစ္ပါတယ္။ screenshot ပုံမွာၾကည့္ပါ။ 

တစ္ဘာသာကို သုံးရက္နဲ႕ အျပတ္သင္မယ္ဆိုတာ ဘယ္လိုမွ မျဖစ္ႏိုင္ပါ။ ရက္ေပါင္းသုံးဆယ္အတြင္း ဘာသာရပ္ (၁၀) မ်ဳိးစလုံး ကြ်မ္းက်င္သြားဖို႕ဆိုတာ ဘယ္လိုမွ လက္ေတြ႕မက်ပါ။ ဂုဏ္သိကၡာရိွေသာ ဘယ္တကၠသိုလ္မွ ဒီလို တစ္ဘာသာ သုံးရက္အျပတ္သင္တန္းေပးမွာ မဟုတ္ပါ။ 

သူတို႕ေပးမယ့္ မာစတာဘြဲ႕ရဲ႕ အရည္အေသြးကို ဒီေလာက္ဆို ခန္႕မွန္းလုိ႕ ရပါၿပီ။ 

ဒါေပမဲ့ ျပည္ေထာင္စုရာထူး၀န္အဖြဲ႕ကေတာ့ ဒီမာစတာဘြဲ႕အတြက္ လိုအပ္တဲ့ဘတ္ဂ်က္ကို  အစိုးရအဖြဲ႕ဆီကေန ေတာင္းခံထားတယ္လို႕  ဂ်ပန္ႏုိင္ငံ JICA ေအဂ်င္စီကထုတ္တဲ့ အစီရင္ခံစာမွာ ေဖာ္ျပထားပါတယ္။

၂၀၁၇-၁၈ ဘတ္ဂ်က္ႏွစ္မွာ ျပည္ေထာင္စုရာထူး၀န္အဖြဲ႕ သုံးစြဲတာက က်ပ္ေငြသန္းေပါင္း ၉၂၆၆.၇၂၉ ျဖစ္ၿပီး၊ အဲဒီထဲက က်ပ္ေငြသန္း ၇၈၁၃.၉၇ (၈၄.၃%) က ပုံမွန္သုံးစြဲတဲ့ဘတ္ဂ်တ္ recurrent budget ျဖစ္ၿပီး (ဥပမာ ၀န္ထမ္းစရိတ္၊ ရုံးသုံးပစၥည္းတို႕အတြက္)၊ က်န္တဲ့ က်ပ္ေငြသန္း ၁၄၅၂.၇၅၉ (၁၅.၇%) ကေတာ့ စြမ္းရည္္ျမွင့္တင္မႈ development budget ပါ။ ႏိုင္ငံျခားဆရာေခၚသင္တာ၊ လိုအပ္တဲ့ စာအုပ္ေတြ၀ယ္တာေတြကိုေတာ့ စြမ္းရည္ျမွင့္တင္မႈဘတ္ဂ်က္ထဲကေန သုံးလို႕ရတယ္န႕ဲတူပါတယ္။ 

ဟာ၀ိုင္ယီနဲ႕ မေလးရွားက တကၠသိုလ္အမည္ခံ အဖြဲ႕အစည္းႏွစ္ခုအတြက္ ဘယ္ဘတ္ဂ်က္ ေခါင္းစဥ္ေအာက္က သုံးေနၿပီး၊ ဘယ္ေလာက္ ပမာဏ သုံးေနလဲဆိုတာ စိတ္၀င္စားစရာပါ။ 

ျပည္ေထာင္စုရာထူး၀န္အေနနဲ႕ ျပည္သူေတြ သိခ်င္ေနတဲ့ ေမးခြန္းေတြကို ေျဖၾကားေပးေစလိုပါတယ္။ ေမးခြန္းေတြက ဒါေတြ ျဖစ္

နိုင္ပါတယ္။ 

၁။ ဘာေၾကာင့္ Akamai University၊ EDS Business School တို႕လို  တကၠသိုလ္အဆင့္မရိွတဲ့ ေငြရွာသက္သက္ သင္တန္းေက်ာင္းေတြနဲ႕ ပူးေပါင္းေဆာင္ရြက္ေနတာလဲ။ ဘယ္လိုပူးေပါင္းျဖစ္သြားတာလဲ။ 

၂။ ထိုေက်ာင္းေတြကေကာ ျမန္မာျပည္ကို အခမဲ့လာသင္ေပးတာလား။ ျမန္မာအစိုးရက ပိုက္ဆံျပန္ေပးရေသးလား။

၃။ ေပးရရင္ေကာ ဘတ္ဂ်က္ ဘယ္ေလာက္ေတာင္ သုံးၿပီးခဲ့ၿပီလဲ။ 

၄။ ဒီျဖစ္စဥ္တခုလုံးမွာ အက်ဳိးစီးပြားဆက္ႏႊယ္မႈ (conflict of interest)၊ အက်င့္ပ်က္ျခစားမႈ (corruption) ေတြေကာ ပါ၀င္ေနလား။ 

၅။ လက္ရိွကိစၥအတြက္ မည္သူက တာ၀န္ယူမႈ၊ တာ၀န္ခံမႈရိွရိွနဲ႕ ေျဖရွင္းမလဲ။ ေနာင္ေရွ႕ဆက္လည္း ဒီလိုအျဖစ္မ်ဳိးေတြ မျဖစ္ရေလေအာင္ ဘယ္လိုျပင္ဆင္ထားမလဲ၊ ဘယ္လိုေပၚလစီေတြ ခ်မွတ္သြားမလဲ။ 

ျပည္သူေတြ စိတ္၀င္စားေနတဲ့ကိစၥျဖစ္လုိ႕ ျပန္လည္ေျဖၾကားေပးမယ္လို႕ ေမွ်ာ္လင့္ပါတယ္။ ျပည္ေထာင္စုရာထူး၀န္အဖြဲ႕ေအာင္ျမင္တာကို ကြ်န္ေတာ္တို႕အားလုံး ျမင္ခ်င္ပါတယ္။ 

ေနယံဦး 

ေအာက္စဖုိဒ့္၊ အဂၤလန္

ဆက္စပ္ဖတ္ရန္ 

ျပည္ေထာင္စုရာထူး၀န္အေၾကာင္း အပိုင္း (၁) - https://www.facebook.com/nayyanoo.nayyan/posts/228897664729634

ျပည္ေထာင္စုရာထူး၀န္အေၾကာင္း အပိုင္း (၂) - https://www.facebook.com/nayyanoo.nayyan/posts/229694761316591?__tn__=K-R

JICA အစီရင္ခံစာ - http://open_jicareport.jica.go.jp/pdf/12301099.pdf

ေဒါက္တာ၀င္းမင္းသိမ္းရဲ႕ ကိုယ္ေရးအျပည့္အစုံ - https://www.facebook.com/groups/156608508330664/permalink/275282229796624/

ျမန္မာ့အလင္းရဲ႕ သတင္းေဖာ္ျပခ်က္ 

https://www.facebook.com/MYANMAALINNNEWS/posts/1906589816248184

႐ု႐ွားဂိတ္​ ျပသနာ

႐ု႐ွာ​း​ေတြ ဟာ အ​ေမရိကန္​သမၼတ ​ေလာင္​းအျဖစ္​ ထရန္​႔ကို ​ေရြးခ်ယ္​ခဲ့ၿပီး on-line က​ေန အနိူင္ရ​​ေအာင္​ကလဖန္ထိုး​ခဲ့တယ္​လို႔ အစၥ​ေရး ​ေမာ့ဆက္​ အဖြဲ႔အႀကီးအကဲ​​ေဟာင္း​ကဖြင္​့ခ်လိုက္​ပါတယ္​။

၂၀၁၆ အ​ေမရိကန္​ ​ေရြး​ေကာက္​ပြဲ မွာ "ဘယ္​သမၼတ​ေလာင္​းက အိမ္​ျဖဴ​ေတာ္​ ​ေရာက္​သင္​့သလဲ? ဘယ္​သူက ငါတို႔ရဲ႕ ရည္​မွန္​းခ်က္​ ကိုျဖည္​့ဆည္​း​ေပးမွာလဲ?ဆိုတဲ့ ​ေခါင္​းစဥ္​ ​ေအာက္​မွာ ထရန္​႔ကို​ေရြးခ်ယ္​ခဲ့တယ္​လို႔ ဖြင္​့ခ် လာပါတယ္​။

မွတ္​မိသ​ေလာက္​​ေတာ့ ... ထရန္​႔ သမၼတ ​ေလာင္​းဘဝမွာတင္​ အစၥ​ေရး က " ခင္​ဗ်ား သမၼတ ျဖစ္​ရင္​ ​ေဂ်႐ူဆလင္​ကို အစၥ​ေရး ႏိူင္​ငံ ၿမိဳ႕​ေတာ္​ အျဖစ္​အသိအမွတ္​ျပဳ​ေပးပါ" လို႔သြား​ေရာက္​ ​ေတာင္​းဆိုဘူးပါတယ္​။ ထရန္​႔ကလည္​း ok ဆိုၿပီး သူသမၼတျဖစ္​ၿပီး အ​ေမရိကန္​သံရံုးကို ​တဲအဗစ္​ မွ ​ေဂ်႐ူဆလင္​သို႔​ေျပာင္​း​ေရႊ႔ ဖြင္​့လွစ္​​ေပးခဲ့ပါတယ္​။( အဲ့ဒီကတည္​းက​ေထာက္​လွမ္​း​ေရး သတင္​းအရ ထရန္​႔ လည္​ပင္​းသြားညစ္​ခဲ့ပံုပါ။)

အခုဟာက ဆီးရီးယား မွ အ​ေမရိကန္​တပ္​​ေတြ အကုန္​Withdraw လုပ္​ပစ္​တာ ကို အစၥ​ေရး က ​​ေတာ္​​ေတာ္​စိတ္​ပ်က္​​ေနပံုပါ။ ဒီအတြက္​ ဒီကိစၥ ကို ​ေဖာ္​​ေကာင္​လုပ္​ၿပီး တိုက္​ကြက္​ဆင္​လာပံုပါ။

ကမာၻ ​ေထာက္​လွမ္​း​ေရး​ေလာက မွာ ​ေမာ့ဆက္​ ကအဆင္​့တစ္​ ပါ။ ​ေမာ့ဆက္​ အဖြဲ႔ႀကီးရဲ႕ ​ေခါင္​း​ေဆာင္​က သက္​​ေသ အ​ေထာက္​အထား မ႐ွိပဲ ​ေျပာလို႔ရတာ မဟုတ္​ပါဘူး။

ထရန္​႔က အီရတ္​ ဆီးရီးယား အာဖဂၢန္​နစၥတန္​ မွ သူတပ္​​ေတြ ျပန္​႐ုတ္​သိမ္​းၿပီး အ​ေမရိကန္​ဟာ world policeမလုပ္​​ေတာ့ပါဘူးတဲ့။

ဆီးရီးယားအစၥ​ေရးနယ္​စပ္​ မွာ အီရန္​ တပ္​ဖြဲ႔​ေတြ ႐ွိ​ေနပါတယ္​။ ဟစ္​ဘိုလာ အဖြဲ႔​ေတြကလည္​း အမ်ားႀကီးပါ။နည္​းမ်ိဳးစံု နဲ႔ အစၥ​ေရး ကိုတိုက္​​ေနပါတယ္​။ ႐ု႐ွားတပ္​ဖြဲ႔​ေတြက အစိုးရဘက္​က ဝင္​တိုက္​​ေပး​ေနတာပါ။ 

ထရန္​႔က တူရကီ ကို "ငါတို႔​ေတာ့ တိုက္​ပြဲစည္​းဝိုင္​းကထြက္​ၿပီ က်န္​တာက မင္​းတို႔သ​ေဘာ႐ွိပါဆို​ေတာ့ တူရကီ တင္​့ကားတပ္​​ေတြ အလံုးအရင္​းနဲ႔ ဝင္​​ေရာက္​ခဲ့ၿပီးကဒ္​ သူပုန္​​ေတြ ကို အႀကီးအက်ယ္​ ထိုးစစ္​ ဆင္​ႏႊဲခဲ့ပါတယ္​။ သူစိတ္​ဝင္​စားတာ က ဆီးရီးယား နယ္​​ေျမ​ေတြ မဟုတ္​ပါဘူး ကဒ္​ လူမ်ိဳး​ေတြ အျပတ္​႐ွင္​းဘို႔ပါ။

႐ု႐ွားက​ေတာ့ တူရကီကို သတိ​ေပးမူ႔​ေတြ ျပဳလုပ္​ခဲ့ပါ​ေသးတယ္​။

ဆီးရီယား နဲ႔ အီရတ္​က​ေန အ​ေမရိကန္​ တပ္​​ေတြ႐ုတ္​သိမ္​းတာ အစၥ​ေရး ​ေတာ္​​ေတာ္​ ျပာသြားပံုပါ။ ဒါ​ေၾကာင္​့လဲ အစၥ​ေရး ​ေထာက္​လွမ္​း​ေရး အႀကီးအကဲ​ေဟာင္​း ကိုယ္​တိုင္​ခိုင္​ခိုင္​မာမာ နဲ႔ "ထရန္​႔ ကိစၥ " ကိုဖြင္​့ခ် ပံုပါ။

ထရန္​႔ အတြက္​​ေတာ့ "ကံဆိုးမိုး​ေမွာင္​က်တဲ့ ရက္​​ေတြ နီးလာပါၿပီး။

ႏိူင္​ငံတႏိူင္​ငံ ကို ျသဇာ​ေညာင္​းဖို႔ စိတ္​ႀကိဳက္​ သမၼတ​ေလာင္​းတ​ေယက္​ ကို ​ေရြးထုတ္​ၿပီး ​ေရြး​ေကာက္​ပြဲ​ေအာင္​ႏိူင္​​ေရးအတြက္​ မဲ ကလားဖန္​ ထိုးခဲ့တဲ့ ႐ု႐ွားအၾကံ က ပက္​စက္​တယ္​ဆို​ေပမဲ့ ထိထိ​ေရာက္​​ေရာက္​Shot to the point ျဖစ္​​ေနတာကလဲ ျငင္​းလို႔မရပါဘူး။

ကိုယ္​့ၿပိဳင္​ဘက္​ ကမာၻ​ေပၚမွာ နည္​းပညာ အျမင္​့ဆံုးျဖစ္​​ေနတဲ့ Super power ႏိူင္​ငံႀကီး ကို လူတ​ေယာက္​ထိန္​းခ်ဳပ္​ၿပီး ကိုယ္​စကား နား​ေထာင္​​ေစတာ ကလဲ"ဂတံုး​ေပၚ ထိပ္​ကြက္​ ရတာ" ​ေတာ္​​ေတာ္​အရသာ ႐ွိ​ေနမွာပါ။

တကယ္​့ႏိူင္​ငံ​ေရးသမား စစ္​စစ္​ကို မ​ေရြးပဲ ကုန္​သည္​ႀကီးတ​ေယာက္​ ကို ပစ္​မွတ္​ထားခဲ့တာ ႐ု႐ွားဗ်ဴဟာမွန္​ခဲ့ပါတယ္​။

တကယ္​့ႏိူင္​ငံ​ေရးသမား စစ္​စစ္​က ဒီလိုအလုပ္​မ်ိဳးလုပ္​မယ္​မထင္​....

https://www.facebook.com/18343191100/posts/10156777996946101/

​ေလးစားလ်ွက္​ wns

BY CRISTINA MAZA ON 12/27/18

Russia chose Donald Trump as the U.S. presidential candidate who would be most advantageous to Moscow, and used online tactics to win him the presidency, according to a former agent of the Israeli intelligence agency the Mossad.

"Officials in Moscow looked at the 2016 U.S. presidential race and asked, ‘Which candidate would we like to have sitting in the White House? Who will help us achieve our goals?’ And they chose him. From that moment, they deployed a system [of bots] for the length of the elections, and ran him for president,” former Mossad chief Tamir Pardo told the audience at the Marker’s digital conference in Israel on Monday, where experts gathered to discuss online disinformation campaigns and bots.

“What we’ve seen so far with respect to bots and the distortion of information is just the tip of the iceberg. It is the greatest threat of recent years, and it threatens the basic values that we share—democracy and the world order created since World War Two,” Pardo noted, according to Haaretz.

Earlier this month, two Senate-commissioned reports determined that Russia had used every social media tool available to influence the U.S. 2016 presidential election in favor of Trump. One of the reports, completed by the company New Knowledge, detailed the wide reach of the Russian troll farm called the Internet Research Agency (IRA).

“Run like a sophisticated marketing agency in a centralized office environment, the IRA employed and trained over a thousand people to engage in round-the-clock influence operations, first targeting Ukrainian and Russian citizens, and then, well before the 2016 US election, Americans. The scale of their operation was unprecedented—they reached 126 million people on Facebook, at least 20 million users on Instagram, 1.4 million users on Twitter, and uploaded over 1,000 videos to YouTube,” the New Knowledge report stated.

President Donald Trump makes a video call to service members. Russia chose Trump as the U.S. presidential candidate who would be most advantageous to Moscow, former Mossad chief Tamir Pardo told the audience at the Marker’s digital conference in Israel. ZACH GIBSON/GETTY IMAGES 

Indictments from the Department of Justice recently revealed that the Internet Research Agency had a budget of over $25 million and continued to operate well into 2018.

The second report, authored by Oxford University and the company Graphica, noted that Russian influence operations attempted to sow divisions in U.S. society and promote Trump’s candidacy.

“On Facebook, the five most shared and the five most liked posts focused on divisive issues, with pro-gun ownership content, anti-immigration content pitting immigrants against veterans, content decrying police violence against African Americans, and content that was anti-Muslim, anti-refugee, anti-Obama, and pro-Trump,” the report read.

Ref:https://www.newsweek.com/russia-picked-donald-trump-and-ran-him-president-former-israeli-intelligence-1273009?utm_source=Facebook&utm_campaign=NewsweekFacebookSF&utm_medium=Social

asnthanhan blog's

ဒုကၡသည္စခန္းမွ ဘုရင္မႀကီး ဂုဏ္ျပဳတပ္ဖြဲ႕ဆီသို႔

ေျခလ်င္တပ္ သင္တန္းေက်ာင္းမွာ ေအာင္ျမင္တဲ့ ပထမဆုံး အမ်ိဳးသမီး

ထိုင္းျမန္မာ နယ္စပ္ အုန္းျဖန္ ဒုကၡသည္ စခန္းမွာ ေမြးဖြားခဲ့တဲ့ ကရင္အမ်ိဳးသမီး ေနာ္အနီတာ ေအာင္ခင္ဟာ အခုေတာ့ ၿဗိတိသွ် တပ္မေတာ္မွာ တာဝန္ထမ္းေဆာင္ေနၿပီး ဘုရင္မႀကီးရဲ႕ ဂုဏ္ျပဳတပ္ဖြဲ႕ဝင္တစ္ေယာက္ ျဖစ္ေနပါၿပီ။

ၿဗိတိသွ် တပ္မေတာ္မွာ သူ႕ရဲ႕အဓိကအလုပ္က Royal Logistic Corps မွာ Logistics supply specialist တာဝန္ထမ္းေဆာင္ရပါတယ္။

အဲဒီ ဌာနရဲ႕ ဘင္ခရာ အဖြဲ႕မွာလည္း ဒရမ္တီးသမားျဖစ္တဲ့ အတြက္ လန္ဒန္ၿမိဳ႕ေတာ္က ဘာကင္ဟမ္နန္းေတာ္၊ ဝင္ဆာၿမိဳ႕က ဝင္ဆာ ရဲတိုက္ႀကီးတို႔မွာ ေန႕စဥ္ ျပဳလုပ္တဲ့ အေစာင့္တပ္ေတြ လဲလွယ္ရာမွာ ပါဝင္ခ်ီတက္ရတဲ့ ဘင္ခရာအဖြဲ႕မွာ ေနာ္အနီတာ ပါဝင္ရပါတယ္။

ေတာ္ဝင္ မိသားစုနဲ႕ ဆိုင္တဲ့ အခမ္းအနားေတြ၊ တပ္မေတာ္ ဘြဲ႕ႏွင္းသဘင္ အခန္းအနားေတြမွာ ေဖ်ာ္ေျဖတာအျပင္ ျပည္တြင္းျပည္ပမွာ လုပ္တဲ့ အခမ္းအနားေတြမွာ ေဖ်ာ္ေျဖဖို႔လည္း ဂုဏ္ျပဳ ဘင္ခရာအဖြဲ႕နဲ႕ အတူ သူလိုက္ပါသြားရပါတယ္။

ၿဗိတိသွ်တပ္မေတာ္မွာ တာ၀န္ထမ္းေဆာင္ေနတာ ၅ ႏွစ္ရွိၿပီဓာတ္ပုံ မူပိုင္NAW ANITA AUNG KHIN

ၿဗိတိသွ်တပ္မေတာ္မွာ တာ၀န္ထမ္းေဆာင္ေနတာ ၅ ႏွစ္ရွိၿပီ

ေတာ္ဝင္မိသားစုဝင္ေတြထဲက ဘုရင္မႀကီး၊ အိမ္ေရွ႕စံ ေဝလမင္းသား ခ်ားလ္စ္နဲ႕ ေတာ္ဝင္ မင္းသမီး အန္းတို႔ကို ေတြ႕ဖူးတယ္လို႔ အနီတာက ဆိုပါတယ္။

အဲလစ္ဇဘက္ဘုရင္မႀကီးကိုေတာ့ လန္ဒန္ နားက Epsom ၿမိဳ႕မွာ လုပ္တဲ့ ျမင္းပြဲကိုလာတုန္း ေတြ႕ဖူး စကားေျပာဖူးတယ္လို႔ ေနာ္အနီတာက ေျပာပါတယ္။

ဘုရင္မႀကီးက သူတို႔ တပ္ဖြဲ႕ေတြကို စစ္ေဆးတယ္၊ တစ္ေယာက္ခ်င္းကို ေကာင္းေကာင္း မြန္မြန္ လိုက္လံ စကားေျပာႏႈတ္ဆက္ၿပီး ေန႕စဥ္လုပ္ငန္းနဲ႕ အလုပ္အကိုင္ အေၾကာင္းေမးရာမွာ သူ႕ကို အလုပ္ အေၾကာင္းေမးေတာ့ အလုပ္ လုပ္တာ ၅ ႏွစ္ ရွိၿပီ၊ အဆင္ေျပတယ္ဆိုၿပီး ျပန္ေျဖခဲ့တယ္လို႔ အနီတာက ေျပာပါတယ္။

ဘင္ခရာအဖြဲ႕မွာ ပါသူေတြက အနည္းဆုံး တူရိယာ ႏွစ္မ်ိဳး တီးခတ္တတ္ဖို႔ လိုၿပီး အနီတာကေတာ့ ဒရမ္နဲ႕ Bugle လို႔ ေခၚတဲ့ ခရာ ကိုပါတီးမႈတ္တတ္ပါတယ္။

ေျခလ်င္ တပ္ဖြဲ သင္တန္းေက်ာင္းဆင္း ပြဲမွာ သင္တန္းသားမ်ားနဲ႕ ေနာ္အနီတာေအာင္ခင္ဓာတ္ပုံ မူပိုင္NAW ANITA AUNG KHIN

ေျခလ်င္ တပ္ဖြဲ သင္တန္းေက်ာင္းဆင္း ပြဲမွာ သင္တန္းသားမ်ားနဲ႕ ေနာ္အနီတာေအာင္ခင္

ၿဗိတိသွ် တပ္မေတာ္ ဝင္ဖို႔ လိုအပ္ခ်က္မ်ား

ၿဗိတိသွ် တပ္မေတာ္ကို ဝင္နိုင္ဖို႔ အရပ္အေမာင္း သတ္မွတ္ခ်က္က ၅ ေပနဲ႕ ၆ လက္မ ျဖစ္ပါတယ္။

အဂၤလိပ္စာနဲ႕ သခၤ်ာ မွာ ၿဗိတိန္က သတ္မွတ္ထားတဲ့ GNVQ Level 2 အသက္ေမြးဝမ္းေက်ာင္း ေကာလိပ္ဝင္ခြင့္ အဆင့္ ၂ ေအာင္ဖို႔လို တယ္၊ က်န္းမာ ႀကံ့ခိုင္ေရး ေဆးစစ္ခ်က္ေတြ ေအာင္ဖို႔ လိုတယ္လို႔ အနီတာက ေျပာပါတယ္။

စစ္ေဆးမႈေတြ ေအာင္ျမင္ရင္ ေတာထဲမွာ ေလ့က်င့္ရတဲ့ တိုက္ခိုက္ေရး သင္တန္း အပါအဝင္ တျခား သင္တန္းေတြကို တစ္ဆင့္ၿပီး တစ္ဆင့္ တက္ရတယ္လို႔ ဆိုပါတယ္။

ဒုကၡသည္စခန္းမွသည္ ဘုရင့္တပ္မေတာ္ ဆီသို႔

ေနာ္အနီတာေအာင္ခင္ဟာ ကရင္လူမ်ိဳးမိဘေတြက ေမြးဖြားတဲ့ တိုင္းရင္းသူေလးျဖစ္ပါတယ္။

ထိုင္းျမန္မာ နယ္စပ္ ဒုကၡသည္ စခန္းမွာ ေမြးတာ ျဖစ္လို႔ ျမန္မာနိုင္ငံသားလည္း ေလွ်က္ထားလို႔မရ၊ ထိုင္းနိုင္ငံကလည္း အသိအမွတ္မျပဳလို႔ နိုင္ငံမဲ့ ဘဝနဲ႕ ေနခဲ့ရပါတယ္။

refugee campဓာတ္ပုံ မူပိုင္PORNCHAI KITTIWONGSAKUL

ဒုကၡသည္စခန္းက မေရရာတဲ့ ဘဝေတြ

၂၀၀၆ ခုႏွစ္ ေရာက္ေတာ့ ၿဗိတိသွ် အစိုးရရဲ႕ ဒုကၡသည္ေတြ ေနရာခ်ထားေရး အစီအစဥ္အရ မိသားစုနဲ႕ အတူ ၿဗိတိန္နိုင္ငံကို ေရာက္လာခဲ့ပါတယ္။

အဲဒီအခ်ိန္က အနီတာက အသက္ ၁၄ ႏွစ္ အ႐ြယ္ျဖစ္ပါတယ္။

သူ႕ရဲ႕ မိခင္ဘာသာစကားက ကရင္ဘာသာစကားျဖစ္ၿပီး ျမန္မာလို အနည္းအပါးသာ ေျပာနိုင္ပါတယ္။

ဒုကၡသည္စခန္းမွာ အလႉရွင္ေတြရဲ႕ အကူအညီေတြ ရေပမယ့္ က်န္းမာေရး၊ လူမႈေရး၊ ပညာေရး ဘဝ အာမခံခ်က္ မရွိသလို အလုပ္အကိုင္ အခြင့္အလမ္း မရွိလို႔ ဘဝလုံၿခဳံမႈ မရွိနိုင္ဘူးလို႔ ဆိုပါတယ္။

ၿဗိတိန္ကို ေရာက္လာေတာ့ ဘာသာစကား အခက္အခဲ၊ ေနထိုင္စားေသာက္ေရး အခက္အခဲေတြ အမ်ားႀကီး ႀကဳံခဲ့ရပါတယ္။

ဒါေပမဲ့ ၿဗိတိန္က သူ႕ကို ခိုလႈံခြင့္ ေပးၿပီး နိုင္ငံသား ျဖစ္ခြင့္ ရတဲ့ အတြက္ နိုင္ငံသား တစ္ေယာက္ အေနနဲ႕ လူ႕အခြင့္အေရး အျပည့္အဝ ခံစား ရတယ္လို႔ အနီတာက ေျပာပါတယ္။

နိုင္ငံမဲ့ ဘဝကေန ၿဗိတိန္နိုင္ငံသား ျဖစ္ခြင့္ ရလာတဲ့အတြက္ ဒီနိုင္ငံကို ေက်းဇူးဆပ္တဲ့ အေနနဲ႕ေရာ ဝါသနာပါရာ အလုပ္ကို လုပ္ဖို႔ အတြက္ပါ တပ္မေတာ္ထဲ ဝင္ခဲ့တာလို႔ သူက ေျပာပါတယ္။

အခု ၿဗိတိသွ် တပ္မေတာ္မွာ တာ၀န္ ထမ္းေဆာင္ရတဲ့ အတြက္ ဂုဏ္ယူမိတယ္၊ ေမွ်ာ္လင့္ခ်က္ မရွိတဲ့ ဒုကၡသည္စခန္းကေန အခုလို အေျခအေနအထိ ျဖစ္လာဖို႔ ႀကိဳးစားခဲ့ရတာေတြရဲ႕ အေတြ႕အႀကဳံအရ တိုင္းရင္းသူေတြအပါအဝင္ မိန္းကေလးေတြ ကို လည္း ရည္မွန္းခ်က္ထားတဲ့အတိုင္း ႀကိဳးစားလုပ္ေဆာင္ရင္ မျဖစ္နိုင္စရာ မရွိဘူးလို႔ တိုက္တြန္း ေျပာဆိုလိုက္ပါတယ္။

Ref:https://www.bbc.com/burmese/in-depth-45300053?ocid=socialflow_facebook

စီးပြားေရး ဖြင့္လွစ္မႈအျဖစ္ တ႐ုတ္က ကုန္စည္ အမ်ဳိးေပါင္း ၇၀၀ ေက်ာ္အတြက္ အခြန္ေလွ်ာ့ခ်ေပး

ေနာက္ထပ္ အခြန္အေကာက္ ေလွ်ာ့ခ်မႈအျဖစ္ လာမယ့္ ဇန္န၀ါရီလ ၁ ရက္ကစလို႔ ကုန္စည္ပစၥည္းေပါင္း ၇၀၀ ေက်ာ္အတြက္ သြင္းကုန္ခြန္ေတြ ေလွ်ာ့ခ်ေပးသြားေတာ့မွာျဖစ္ေၾကာင္း တ႐ုတ္ အစုိးရက ထုတ္ျပန္ေၾကညာလိုက္ပါတယ္။

ဒါဟာ ႏိုင္ငံ စီးပြားေရးကို ယခုထက္ ပိုမိုဖြင့္လွစ္ဖို႔ နဲ႔ ျပည္တြင္းက consumers ေတြအတြက္ ကုန္က်စရိတ္ ေလ်ာ့ပါးေစလို႔တဲ့ ရည္ရြယ္ခ်က္နဲ႔ လုပ္ေဆာင္ျခင္းလည္း ျဖစ္ပါတယ္။

အလားတူ ျပည္ပ ပို႔ကုန္ အခြန္အေကာက္တစ္ခ်ဳိ႕ကိုလည္း ေလွ်ာ့ေပါ့မႈေတြ လုပ္သြားမယ့္အျပင္  ကုန္စည္တစ္ခ်ဳိ႕အတြက္ ယာယီ သြင္းကုန္ခြန္ႏႈန္းထားေတြကို ဇီး႐ိုးအထိ ေလွ်ာ့ခ်ေပးသြားဖို႔ ႐ွိေနေၾကာင္း တ႐ုတ္ ဘ႑ာေရး၀န္ႀကီးဌာနကထုတ္ျပန္ပါတယ္။

ဒါဟာ ယခုႏွစ္အတြင္း တတိယေျမာက္ ေၾကညာတဲ့ အခြန္အေကာက္ေလွ်ာ့ခ်မႈလည္း ျဖစ္ပါတယ္။

တ႐ုတ္သမၼတ Xi Jinping က ႏိုင္ငံစီးပြားေရးကို ထပ္မံ ဖြင့္လွစ္ေပးမယ္လို႔ ကတိျပဳထားတာနဲ႔အညီ သက္ဆုိင္ရာတာ၀န္ရွိသူေတြကေတာ့ ယင္း ကတိက၀တ္ကို အေကာင္အထည္ေဖာ္ဖို႔ ႀကိဳးပမ္းလာေနတာျဖစ္ပါတယ္။

ယခု အခြန္ေလွ်ာ့ခ်မႈမွာေတာ့ ယင္းႏိုင္ငံနဲ႔အၾကား ကုန္သြယ္ေရးပဋိပကၡေတြျဖစ္ေနတဲ့ အေမရိကန္ရဲ႕ ပို႔ကုန္ေတြလည္း တစ္စိတ္တစ္ေဒသ အက်ဳိးျဖစ္ထြန္းဖို႔ ရွိေနတယ္လို႔ 

Ref:https://www.facebook.com/199037473461517/posts/2227855630579681/

China announced another round of tariff cuts, lowering import taxes on more than 700 goods from Jan. 1 as part of its efforts to open up the economy and lower costs for domestic consumers.

• There will also be cuts to some export tariffs, and temporary import tariff rates will be as low as zero for some goods, the Ministry of Finance said in a statementon Monday. 
• The ‘temporary’ rates can be changed ad hoc and can be lower than the current Most-Favored Nations standard though they are also available to all World Trade Organization members.

Key Insights

• This is the third round of tariff cuts announced this year, as China looks to cut costs for consumers and implement President Xi Jinping’s promises to open up further. 
• U.S. exports will get the benefit of the reductions as well, although most products will still be subject to the retaliatory tariffs until there is a breakthrough in the ongoing talks. 

Xi Says China to Cut Import Taxes Further, Import $30 Trillion

Get More

• Table with the details of the tariffs 
• With tariffs on U.S. soybeans stopping a key source of edible meal (often used for animal feed), China will implement zero tariffs on imports of a variety of meals including sunflower and canola. 
• Some materials for pharmaceutical manufacturing will also be subject to zero tariffs, and taxes on high-tech imports will be set "relatively low," including at 1 percent for a type of generator for aircraft, and 5 percent for a type of welding robots used in car assembly lines.
• The ministry said MFN tariffs will be further cut for a wide-range of information technology imports starting from July 1, 2019, including for medical diagnosis machines, speakers and printers, according to a separate table on its website.
• The nation will also scrap export tariffs on 94 items of products starting from the new year, including fertilizers, iron ore, coal tar, and wood pulp. Export tariffs on these goods are as high as 40 percentcurrently. 
• Imports from nations that have reached a trade pact with China will be levied at the rates agreed by both sides. China’s bilateral deals with New Zealand, Peru, Costa Rica, Switzerland, Iceland, South Korea, Australia, Georgia already included promises to further lower tariffs in 2019, as does the Asia-Pacific Trade Agreement. 
• Imports from Hong Kong, Macau will also enjoy lower taxes. 

— With assistance by Miao Han

Ref:https://www.bloomberg.com/news/articles/2018-12-24/china-cuts-tariffs-on-more-than-700-goods-amid-open-trade-drive?srnd=premium-asia

http://feeds.feedburner.com/blogspot/rYsJy,

ႏုိင္ငံတကာမွ ဆန္၀ယ္လိုအားက်ဆင္း၍ ဆန္တင္ပို႔မႈမွ၀င္ေငြ အေမရိကန္ေဒၚလာ သန္း ၁၇၀ ေက်ာ္ ေလ်ာ့နည္း

ႏုိင္ငံတကာမွ ဆန္၀ယ္လိုအားက်ဆင္း၍ ဆန္တင္ပို႔မႈမွ၀င္ေငြ အေမရိကန္ေဒၚလာ သန္း ၁၇၀ ေက်ာ္ ေလ်ာ့နည္း

ရန္ကုန္ ဒီဇင္ဘာ ၂၅

ႏုိင္ငံတကာမွ ျမန္မာ့ဆန္၀ယ္လိုအားက်ဆင္းလာျခင္းေၾကာင့္ ျပည္ပသို႔ဆန္တင္ပို႔မႈက႑မွ ၀င္ေငြရရွိမႈမွာ ယခုႏွစ္အတြင္းအေမရိကန္ေဒၚလာ သန္း ၁၇၀ ေက်ာ္ေလ်ာ့နည္းသြားေၾကာင္း စီးပြားေရးႏွင့္ကူးသန္းေရာင္း၀ယ္ေရး၀န္ႀကီးဌာနမွ သိရသည္။

ယခုႏွစ္တြင္ ျမန္မာ့ဆန္ကို ဘဂၤလားေဒ့ရွ္ႏွင့္ သီရိလကၤာႏုိင္ငံတို႔မွ ၀ယ္ယူမႈေလ်ာ့နည္းသြားသည့္အျပင္ နယ္စပ္ကုန္သြယ္ေရးစခန္းမွ တ႐ုတ္ႏိုင္ငံသို႔ တင္ပို႔မႈေလ်ာ့က်သြားၿပီး ယခုႏွစ္ ဧၿပီလမွ ႏုိ၀င္ဘာလအထိ ရွစ္လတာကာလအတြင္း ျပည္ပဆန္တင္ပို႔မႈက႑တြင္ တန္ခ်ိန္ ခုနစ္သိန္းေက်ာ္ေလ်ာ့နည္းသြားေၾကာင္း ျမန္မာႏုိင္ငံဆန္စပါးအသင္းခ်ဳပ္ အေထြေထြအတြင္းေရးမွဴးဦးေနလင္းဇင္ကေျပာသည္။

အဆိုပါရွစ္လတာကာလအတြင္း ျပည္ပဆန္တင္ပို႔မႈမွ ၀င္ေငြ အေမရိကန္ေဒၚလာသန္း ၄၉၀ ေက်ာ္ရရွိၿပီး ၂၀၁၇ ခုႏွစ္ ဧၿပီလမွ ႏုိ၀င္ဘာလကုန္အထိ ျပည္ပသို႔ဆန္တင္ပို႔မႈမွ ၀င္ေငြ အေမရိကန္ေဒၚလာသန္း ၆၇၀ ခန္႔ရရွိခဲ့သည္။

သို႔ေသာ္လည္း ၂၀၁၈ ခုႏွစ္ ဧၿပီလမွ၂၀၁၉ ခုႏွစ္ မတ္လအထိ ျမန္မာႏုိင္ငံမွျပည္ပဆန္တင္ပို႔မႈတန္ခ်ိန္ ၂ ဒသမ ၅သန္းရွိမည္ဟု ျမန္မာႏိုင္ငံ ဆန္စပါးအသင္းခ်ဳပ္က ခန္႔မွန္းထားသည္။

ၿပီးခဲ့သည့္ဘ႑ာႏွစ္ ၂၀၁၇ ခုႏွစ္ ဧၿပီလမွ၂၀၁၈ ခုႏွစ္ မတ္လအထိ ျပည္တြင္းမွျပည္ပသို႔ ဆန္တန္ခ်ိန္ ၃ ဒသမ ၆ သန္းေက်ာ္ တင္ပို႔ႏိုင္ခဲ့ၿပီး ျမန္မာ့ဆန္ ျပည္ပတင္ပို႔မႈ သမုိင္းတစ္ေလွ်ာက္တြင္ စံခ်ိန္တင္အျဖစ္ သတ္မွတ္ႏုိင္ခဲ့သည္။ ၂၀၁၇ ခုႏွစ္ႏွစ္ကုန္ပိုင္းက ျမန္မာႏုိင္ငံ၏ ဆန္ေစ်းကြက္တစ္ခုျဖစ္ေသာ ဘုရင့္ေနာင္ကုန္စည္ဒိုင္၌ျပည္ပသို႔တင္ပို႔ရန္ ၀ယ္လိုအားျမင့္တက္ခဲ့ျခင္းေၾကာင့္ ဆန္ၾကမ္းေစ်းႏႈန္းမ်ားဆက္တုိက္ျမင့္တက္ခဲ့ၿပီး ေစ်းကြက္အတြင္း၀ယ္လိုအားထက္ ေရာင္းလိုအားပိုမ်ားခဲ့ဖူးသည္။

လက္ရွိတြင္ ျပည္ပသို႔တင္ပို႔မည့္ ဆန္ၾကမ္းေစ်းႏႈန္းမ်ား က်ဆင္းေနေသာ္လည္းစပါးေစ်းမွာ တင္း ၁၀၀ လွ်င္ ေငြက်ပ္ငါးသိန္းေျခာက္ေသာင္း၀န္းက်င္၌ ရွိေၾကာင္းသိရသည္။

Ref:https://www.facebook.com/199037473461517/posts/2226574820707762/

"အနာဂတ္အတြက္ အႏိႈင္းမဲ့ေပ်ာ္ရႊင္မႈ"

ကမၻာကိုၿခိမ္းေျခာက္လာအံုးမယ့္ တ႐ုတ္ရဲ႕ဆီလီကြန္လက္နက္ 

ေဟာင္ေကာင္တြင္ Asia Adult Expo (AAE) ဆိုသည့္ ကုန္စည္ျပပြဲကို ယမန္ႏွစ္က က်င္းပခဲ့သည္။ ရွန္က်န္းႏွင့္ တံုးဂြမ္ေဒသမ်ားရွိ စက္႐ံုထြက္ပစၥည္းမ်ားကို ျပပြဲတြင္ လာေရာက္ျပသေနသလို ကမၻာ့ထုတ္ကုန္ မ်ားကိုလည္း ပူးေပါင္းျပသခဲ့ၾကသည္။ ကုန္စည္ျပပြဲအမည္က “လူႀကီးပြဲ” ျဖစ္သည္။ ေဟာင္ေကာင္ကြန္ဗင္းရွင္း ျပပြဲစင္တာတြင္ က်င္းပျပဳလုပ္ျခင္းျဖစ္ၿပီး ဝါသနာအိုးေတြကို သီးသန္႔ဖိတ္ေခၚသည့္ ပြဲျဖစ္ေနသည္။ သာမန္ လူေတြမသြားႏိုင္သည့္ ထိုပြဲတြင္ဆီလီကြန္ အ႐ုပ္မ်ားႏွင့္ ပစၥည္းစံုကို ျပသထားသျဖင့္လည္း ထူးျခားသည့္ ပြဲတစ္ပြဲဟု ဆိုရမည္ျဖစ္သည္။

ကုန္စည္ျပပြဲက လိင္ေဖ်ာ္ေျဖမႈဆိုင္ရာ အ႐ုပ္ႏွင့္ ပစၥည္းမ်ားျပပြဲဟုဆိုထားသျဖင့္ ေဟာင္ေကာင္တြင္ ထူးဆန္းသည့္ ပြဲတစ္ပြဲလည္း ျဖစ္ေနသည္။ ဂ်ပန္ျပခန္းတြင္ တကယ့္လူႏွင့္မျခား အဆင့္ျမင့္အ႐ုပ္ေတြကို ျပထားသည္။ တန္ဖိုးကလည္း ေဟာင္ေကာင္ ေဒၚလာတစ္သိန္းခန္႔တန္ဖိုးရွိသည္။ ထိုအ႐ုပ္ေတြကို ကြမ္က်ိဳးသို႔ တစ္လလွ်င္ အနည္းဆံုးႏွစ္႐ုပ္ေရာင္းခ် ေပးေနရသည္ဟုဆိုသည္။ ျပပြဲတြင္ ျပသထားသည့္ အ႐ုပ္မ်ားထဲတြင္ ေဟာင္ေကာင္ ေဒၚလာ ႏွစ္သိန္း (အေမရိကန္ေဒၚလာ ၂၅၀၀) ခန္႔တန္သည့္ အ႐ုပ္မ်ားလည္း ပါသည္။ သို႔ေသာ္ ဂ်ပန္ႏွင့္ၿပိဳင္ေနသည္မွာ တ႐ုတ္ျဖစ္သည္။ တ႐ုတ္ထုတ္ အ႐ုပ္ေတြက ေဟာင္ေကာင္ ေဒၚလာ ၂၀၀၀ ခန္႔ႏွင့္ ျပပြဲတြင္ ျပသထားသည္။

အခမ္းအနားတြင္ မနားတမ္း ေၾကညာေနသည္က “အနာဂတ္အတြက္ အႏိႈင္းမဲ့ေပ်ာ္ရႊင္မႈ”ဆိုသည့္ စကားလံုးျဖစ္သည္။ လူႀကီးေတြ VR ေခၚ သ႐ုပ္မွန္ မ်က္မွန္တပ္ၿပီး အစြမ္းကုန္ စမ္းသပ္အာ႐ံုခံေနၾကသည္ကိုလည္း ေတြ႔ႏိုင္သည္။ ကမၻာေက်ာ္ ႐ုပ္ရွင္ထုတ္လုပ္ေရး ကုမၸဏီအခ်ိဳ႕ကလည္း အနာဂတ္တြင္ အျမင္သာမက လက္ေတြ႔ အာ႐ံုျဖင့္ အရသာကို ခံစားႏိုင္မည့္ ဗီဒီယိုမ်ားေပၚထြက္လာေရးအတြက္ သူတို႔တီထြင္ထားသည္မ်ားကို ျပသေနၾကသည္။ နည္းပညာအဆင့္ျမင့္ တိုးတက္လာမႈမ်ားက အနာဂတ္အတြက္ လူသားတို႔၏ အိမ္ေထာင္သားေမြးကိစၥမ်ားကို ဖ်က္ဆီးေကာင္း ဖ်က္ဆီးလာႏိုင္သည္။ ယခုလို အေနအထားမ်ိဳးမွာပင္ အိမ္ေထာင္ေရးကို စိတ္ကုန္ေနၾကသည့္ လူငယ္မ်ားအတြက္ တီထြင္မႈအသစ္မ်ားက တစ္နည္းတစ္ဖံု ေျပာင္းလဲသြားရန္ လမ္းစေဖာ္ေနၿပီျဖစ္သည္။

VR (Virtual Reality) ေခၚ လက္ေတြ႔ဘဝႏွင့္ အနီးစပ္ဆံုး အာ႐ံုခံစားႏိုင္သည့္ ျမင္ကြင္းၾကည့္ မ်က္မွန္မ်ား ေပၚလာျခင္းသည္ အဆိုးအေကာင္းရွိ ႏိုင္ပါသည္။ ထိုပြဲတြင္ အဆိုးဘက္ကရွိသည္ ဆိုေစ ပညာေရးအတြက္ လိင္ပညာေပး အစီအစဥ္မ်ားကို ၾကည့္႐ႈသင္ၾကားႏိုင္မည့္ အစီအစဥ္ကို ျပသထားျခင္းကလည္း စိတ္ဝင္စားစရာ ျဖစ္သည္။ ျပပြဲသို႔ေရာက္လာသည့္ ပုရိသအမ်ားစုကေတာ့ အားလံုးကို စူးစမ္းေလ့လာၾကည့္ေနၾကသည္။

AAE ျပပြဲက ေပါက္ေျမာက္သြားသည္ဟု ဆိုရမည္။ သံုးရက္အတြင္း ဝယ္ယူသူေပါင္း ၅၀၀၀ ရွိသြားသည္။ ယမန္ႏွစ္ျပပြဲတြင္ ၄၄၀၀ ခန္႔သာေရာင္းခ်ခဲ့ရသည္ဆိုျခင္းေၾကာင့္ စံခ်ိန္ခ်ိဳးၿပီး ေအာင္ျမင္သြားသည္ဟု ဆိုရမည္။ ျပပြဲကို ႏိုင္ငံေပါင္း ၄၀ ေက်ာ္က လာေရာက္ၾကည့္႐ႈေလ့လာၾကသည္။ ဂ်ပန္၊ ေတာင္ကိုရီးယား၊ အေမရိကန္၊ ဂ်ာမနီႏိုင္ငံတို႔ကလည္း လာေရာက္ၾကည့္႐ႈေလ့လာၾကသည္။

ျပပြဲတြင္ အမ်ားဆံုးႀကီးစိုးထားသည္မွာ ျပည္တြင္း ထုတ္လုပ္သူမ်ားျဖစ္သည္။ ျပည္တြင္းထုတ္လုပ္သူေတြက ေရာင္းသူေတြကို တိုက္႐ိုက္ေရာင္းခ်ေပးေနၾကသည္။ သူတို႔၏ ေဈးေပါေပါထုတ္လုပ္ႏိုင္ျခင္းမ်ားေၾကာင့္ ႏိုင္ငံတကာပြဲမ်ားတြင္ တ႐ုတ္ပါဝင္ျပသခြင့္မ်ားကို ပိတ္ပင္ထားျခင္း ခံေနရသည္။ ထို႔ေၾကာင့္ ေဈးႏႈန္း သက္သာစြာျဖင့္ လိုခ်င္သူေတြက ေဟာင္ေကာင္ကို တိုက္႐ိုက္ဆင္းလာၾကသည္။

ဤပြဲမ်ိဳးမွာ တ႐ုတ္ႏိုင္ငံတြင္ ျပသခြင့္ရရန္ မလြယ္ေပ။ သို႔ေသာ္ ေဟာင္ေကာင္တြင္ လြတ္လပ္စြာျဖင့္ လိင္ေဖ်ာ္ေျဖေရးဆိုင္ရာ အ႐ုပ္ေတြကို ျပသေနၾကသည္။ ထူးဆန္းသည္မွာ ဤပြဲကို ေရာက္လာၿပီး အ႐ုပ္မ်ားကို ဝယ္ယူၾကသူ ေလးပံုသံုးပံုမွာ တ႐ုတ္ႏိုင္ငံကလာေသာ သူမ်ားျဖစ္ေနျခင္းပင္။ ျပပြဲက အ႐ြယ္ေရာက္ၿပီးသည့္ လူႀကီးမ်ားကိုသာ ဝင္ခြင့္ျပဳသည္။

တ႐ုတ္ႏိုင္ငံအတြင္း လူႀကီးႀကိဳက္အ႐ုပ္မ်ားကို တီထြင္ထုတ္လုပ္ေနေသာ စက္႐ံုေပါင္း ၁၀၀၀၀ ေက်ာ္ရွိသည္။ ႏွစ္စဥ္ ၃၀ ရာခိုင္ႏႈန္းခန္႔တိုးတက္ေနၿပီး မၾကာမီ ကမၻာ့ႏိုင္ငံမ်ားသို႔ ပို႔ကုန္တစ္ခုအျဖစ္ အမ်ားဆံုး ထုတ္လုပ္ႏိုင္ရန္ ရည္႐ြယ္ေနၾကသည္။ တ႐ုတ္ထံုးစံ အတိုင္းေဈးကို သူမ်ားေတြ မယွဥ္ႏိုင္ေအာင္ ေလွ်ာ့ခ်ေပးေနၾကသည္။

တ႐ုတ္က စက္ဘီး၊ ထီး၊ ဘတ္စ္ကက္ေဘာေတြအျပင္ အိမ္ေထာင္ေရးကိစၥမ်ားအတြက္ပါ အ႐ုပ္ေတြကို ေပါေပါမ်ားမ်ားထုတ္ၿပီး ေဈးကြက္ကိုလက္ဦးမႈ ရယူရန္ စီစဥ္ေနၾကသည္။ လိင္ေဖ်ာ္ေျဖေရးဆိုင္ရာ အ႐ုပ္မ်ားကို တ႐ုတ္တို႔က ပံုစံအမ်ိဳးမ်ိဳးထုတ္ေနသည္။ ႏိုင္ငံတကာအႀကိဳက္ တ႐ုတ္၊ ကိုရီးယား၊ ႐ုရွား ပံုစံေတြအျပင္ အေမဇုန္အႀကိဳက္ ၾကမ္းၾကမ္းရမ္းရမ္း မိန္းမအ႐ုပ္ေတြကိုပင္ ဓားႏွင့္ဒိုင္းကိုင္ခိုင္းထားၿပီး ထုတ္လုပ္ေပးေနသည္။ ထို႔ျပင္ မိမိတို႔စိတ္ႀကိဳက္ပံုစံ၊ အသားအေရာင္၊ အ႐ြယ္အစားတို႔ကို ဖုန္းႏွင့္မွာလိုက္႐ံုျဖင့္ တစ္ပတ္အတြင္း ရရွိေစရမည္ဆိုေသာ အာမခံခ်က္မ်ားကိုလည္း ေပးထားသည္ကိုေတြ႔ေနရသည္။

တ႐ုတ္ႏိုင္ငံအေရွ႕ေျမာက္ပိုင္း ရွီအန္မင္ၿမိဳ႕တြင္ အ႐ုပ္မ်ားႏွင့္ ျပည့္တန္ဆာခန္းဖြင့္ထားေသာ ဇိမ္ခန္းမ်ားကိုပင္ ထူေထာင္လာၾကသည္။ အ႐ုပ္မေလးမ်ားႏွင့္ ေတြ႔ဆံုခက တစ္ည ၂၉၈ ယြမ္ (၄၅ ေဒၚလာ) ျဖစ္သည္။ ထိုအ႐ုပ္မေတြက တကယ့္လူႏွင့္မျခား ျပဳစုခံစားမႈမ်ားေပးႏိုင္သည္ဟုဆိုသည္။ ကိုယ္ခႏၶာအ႐ြယ္ အစားကအစ လူအတိုင္းျဖစ္ေနၿပီး ဖန္တီးထည့္သြင္းထားသည့္ စက္ပစၥည္းႏွင့္ စနစ္မ်ားကလည္း စြဲမက္စရာျဖစ္သြားေစရမည္ဟု အာမခံထားသည္။

တ႐ုတ္တြင္ လူသားအ႐ြယ္တူပံုစံ ေဖ်ာ္ေျဖေရး ဆီလီကြန္အ႐ုပ္တစ္႐ုပ္မွ ယြမ္ ၁၀၀၀၀ (ေဒၚလာ ၁၅၀၀) ခန္႔ေပးလွ်င္ ရႏိုင္သည္။ ထို႔ျပင္ ေန႔စဥ္အသံုးအတြက္ ငွားရမ္းမည္ဆိုလွ်င္ ၂၉၈ ယြမ္ျဖင့္ အိမ္ကိုငွားႏိုင္သည္။ သို႔ေသာ္ အေပါင္ေငြ ယြမ္ ၈၀၀၀ တင္ခဲ့ရသည္။ Touch ဆိုသည့္ ကုမၸဏီကလည္း အ႐ုပ္ငွားအလုပ္ကို အြန္လိုင္းေပၚကပါ ေၾကာ္ျငာၿပီး လုပ္ေဆာင္ေနသည္။

Touch ဝန္ေဆာင္မႈကို ဖြင့္လွစ္ထားျခင္းႏွင့္ ပတ္သက္ၿပီး အြန္လိုင္းေပၚတြင္ ေဝဖန္မႈေတြ ေဖာင္းပြေနသည္။ ႀကိဳက္သူေတြကေထာက္ခံ၊ မႀကိဳက္သူေတြက ဆဲၾကသည္။ လူ႔ေဘာင္ေလာကႀကီး ပ်က္စီးေတာ့မည္ဟု ေဝဖန္ ျပစ္တင္သူမ်ားပင္ရွိလာၾကသည္။ ေဒသဆိုင္ရာ ရဲေတြကလည္း ဆင့္ေခၚၿပီး စစ္ေဆးမည့္ သေဘာေတြ ျပဆိုလာၾကသည္။ ရဲေတြကေတာ့ ေအာက္တန္းက်သည့္ ႐ိုင္းပ်ေသာ လုပ္ရပ္ဟုေဝဖန္ၾကသည္။ ကုမၸဏီကလည္း သူတို႔အ႐ုပ္ေတြကို ေဖာ္ထုတ္ျပၿပီး ဒီအ႐ုပ္ေတြကို ေအာက္တန္းက်တယ္ဆိုရင္ ဘယ္ေနရာက ေအာက္တန္းက်သလဲဆိုေျပာျပစမ္းပါဟု တံု႔ျပန္သည္။

ေဟာင္ေကာင္တြင္ ပထမဆံုး အ႐ုပ္ျပည့္တန္ဆာခန္းကို ဖြင့္လွစ္စဥ္ကလည္း ရဲမ်ားကဝင္ဖမ္းၿပီး ပိတ္ခိုင္းခဲ့သည္။ ယခုႏွစ္ေမလအတြင္းက ကြမ္တံုရွိ စက္႐ံုအေဆာက္အအံုတစ္ခုတြင္ ဖြင့္လွစ္ထားေသာ ျပည့္တန္ဆာခန္းကို ရဲမ်ားက ဝင္စီးၿပီး လူ ၃၀ ခန္႔ကို ဖမ္းဆီး အေရးယူခဲ့သည္။

ရဲမ်ားဝင္ဖမ္းစဥ္က အခန္းမ်ားထဲတြင္ အ႐ုပ္မ်ားႏွင့္အတူ အျပာကားမ်ားၾကည့္ေနသည့္သူမ်ားကို ပူးတြဲဖမ္းဆီးျခင္းျဖစ္သည္။ သို႔ေသာ္ သူတို႔ကို အေရးယူႏိုင္မည့္ ဥပေဒမရွိသျဖင့္ ေနာက္တစ္ေန႔တြင္ ျပန္လႊတ္ေပးလိုက္ၿပီး ႐ံုးခ်ိန္းကို တစ္လခ်ိန္းလိုက္ရသည္။

Mary ဟုအမည္ေပးထားေသာ ထိုျပည့္တန္ဆာခန္းတြင္ ဆီလီကြန္အ႐ုပ္မမ်ားႏွင့္ တစ္နာရီေပ်ာ္ပါးခမွာ ေဟာင္ေကာင္ေဒၚလာ ၄၈၀ ျဖစ္သည္။ အကယ္၍ သမီးရည္းစားႏွစ္ေယာက္က အ႐ုပ္ႏွင့္အတူ ေပ်ာ္ပါးခ်င္လွ်င္ မိနစ္ ၉၀ ကို ေဟာင္ေကာင္ေဒၚလာ ၈၆၀ ယူသည္။ ထိုအ႐ုပ္မ်ိဳးမ်ား၏ ေရာင္းေဈးက အေမရိကန္ေဒၚလာ ၂၃၀၀ မွ ၃၈၀၀ အတြင္းရွိသည္။

Rex ဆိုသည့္ဆိုင္ကလည္း စက္တင္ဘာလက အ႐ုပ္ေရာင္းသည့္ဆိုင္ကို စတင္ဖြင့္ခဲ့သည္။ သူတို႔ သူငယ္ခ်င္းေတြ စုေပါင္းဖြင့္သည့္ဆိုင္မွာ စီးပြားေရး အလြန္ေကာင္းလာသည္။ ရဲေတြက ထိုဆိုင္ကို ဝင္ဖမ္းသည္။ သူတို႔က အ႐ုပ္ေတြကို လမ္းေဘးတြင္ တန္းစီျပထားၿပီး ေရာင္းခ်ေနေသာေၾကာင့္ျဖစ္သည္။ သို႔ေသာ္ သူတို႔ကို ဆိုင္အတြင္း အျပာကားမ်ား ေရာင္းခ်မႈ၊ ျပည္သူမ်ားကို စိတ္အေႏွာင့္အယွက္ျဖစ္ေစမႈ၊ တရားဝင္လိုင္စင္မရွိဘဲ ေရာင္းခ်မႈမ်ားျဖင့္ ဖမ္းဆီးအေရးယူရန္ ျပင္ဆင္ေနသည္။ သို႔ေသာ္ တ႐ုတ္တြင္ ၂၈ ရက္ တိတိ လိုင္စင္မယူဘဲပစၥည္းမ်ားကို ေရာင္းခ်ခြင့္ရွိသည္။

တ႐ုတ္ႏိုင္ငံ ေဘဂ်င္းတြင္ AI ဟုေခၚသည့္ လူသားတို႔အတိုင္း တုပႏိုင္သည့္ ဉာဏ္ရည္တုနည္း ပညာမ်ားကို တီထြင္ထုတ္လုပ္မႈအပိုင္းသည္ တိုးတက္ဖြံ႔ၿဖိဳးလ်က္ရွိသည္။ တ႐ုတ္ႏိုင္ငံတြင္ WMDOLL ဆိုသည့္ ကုမၸဏီသည္ အႀကီးမားဆံုးေသာ လူသားအတိုင္း တုပႏိုင္သည့္ လိင္ေဖ်ာ္ေျဖေရးဆီလီကြန္အ႐ုပ္မ်ားကို ထုတ္လုပ္ေပးေနသည့္ စက္႐ံုႀကီးတစ္ခု ျဖစ္သည္။ တ႐ုတ္ႏိုင္ငံ အေရွ႕ေတာင္ပိုင္း ဂြမ္ေဒါင္း ျပည္နယ္တြင္ရွိသည္။ AI ဆီလီကြန္အ႐ုပ္မယ္မ်ားကို ၂၀၁၆ ခုႏွစ္ကတည္းက ထုတ္ေနျခင္းျဖစ္သည္။ ထိုအ႐ုပ္မ်ားသည္ မ်က္လံုးေလးေတြကို ပုတ္ခတ္ႏိုင္သည္။ လက္ႏွင့္ သိုင္းဖက္ႏိုင္သည္။ ရင္သားမ်ားကို လႈပ္ခတ္ႏိုင္သည္။ အ႐ုပ္မ်ားကို အရပ္၊ အ႐ြယ္၊ အေရာင္၊ ဆံပင္၊ မ်က္လံုး စိတ္ႀကိဳက္မွာယူႏိုင္သည္။

စကားေျပာစရာမရွိ အေဖာ္မဲ့ေနသူမ်ားအတြက္ ခ်စ္ဖြယ္ေသာ အသံေလးမ်ားျဖင့္ တံု႔ျပန္ေပးႏိုင္သည္။ ဘာသာစကားစံုျဖင့္ ထုတ္လုပ္ေပးႏိုင္ရန္ စီစဥ္ေနၾကသည္။ အ႐ုပ္ေတြ စကားေျပာဆိုႏိုင္ရန္ႏွင့္ ေမးသမွ်ကို ျပန္လည္ေျဖၾကားႏိုင္ရန္ Baidu ဆိုသည့္ အြန္လိုင္းမွ ေဒတာစနစ္မ်ားႏွင့္ တိုက္႐ိုက္ခ်ိတ္သံုးႏိုင္ရန္ ျပင္ဆင္ေနသည္။ ယခုေတာ့ ေမးတစ္ခြန္း ေျဖတစ္ခြန္း အကန္႔အသတ္ျဖင့္သာ ေျပာဆိုႏိုင္ေသးသည္။

AI နည္းပညာကို လူႀကီးမ်ားအတြက္ အ႐ုပ္ထုတ္လုပ္ရန္ တ႐ုတ္တို႔ စိုင္းျပင္းႀကံေဆာင္ေနၾကသည္။ အနာဂတ္ေဈးကြက္ကို ႀကိဳျမင္သည့္တ႐ုတ္တို႔သည္ မိမိတို႔တိုင္းျပည္အတြင္း သံုးစြဲလွ်င္ အေရးယူသေယာင္ ဟန္ျပေနေသာ္လည္း ကမၻာကိုျဖန္႔ရန္ ေဈးကြက္ကို အခိုင္အမာတည္ေဆာက္ေနၾကသည္။

WMDOLL ကုမၸဏီမွ ထုတ္လုပ္မႈ မန္ေနဂ်ာ လ်ဴတင္းက မိမိတို႔အေနႏွင့္ လူသားအတိုင္း အတိအက် တူႏိုင္မည့္ ဆီလီကြန္ AI အ႐ုပ္မ်ားကို ထုတ္လုပ္ရန္ မရည္႐ြယ္ပါေၾကာင္း၊ သို႔ေသာ္ နည္းပညာကို အစြမ္းရွိသေလာက္ထုတ္ေဖာ္ျပသႏိုင္မည့္ အခြင့္အေရးေပးလိုေၾကာင္း၊ အသားအေရမ်ားကို လူသားအတိုင္း အထိအေတြ႔၊ အလႈပ္အခတ္မ်ား ျဖစ္လာသည္အထိ တီထြင္သြားရန္ ရည္႐ြယ္ထားေၾကာင္း ေျပာျပသည္။

ထိုကုမၸဏီအေနႏွင့္ လူသားအတိုင္းပံုစံတု အ႐ုပ္ေပါင္း ၂၀ ကို တီထြင္ထားၿပီးျဖစ္သည္။ ေဈးႏႈန္းကိုလည္း ယြမ္ ၁၀၀၀၀ မွ ၅၀၀၀၀ အထိေရာင္းခ်ရန္ ျပင္ဆင္ထားၾကသည္။ အေမရိကန္ေဒၚလာ ၁၄၇၀ မွ ၇၃၅၀ အတြင္းျဖစ္သည္။ တစ္ႏွစ္ကို AI ဆီလီကြန္ အ႐ုပ္ေပါင္း ၂၀၀၀၀ ထုတ္လုပ္ရန္ ရည္႐ြယ္ထားေၾကာင္း လ်ဴတင္းက ေျပာၾကားသည္။

တ႐ုတ္ကေတာ့ရွင္းပါသည္ ျပည္တြင္းထက္ ျပည္ပေဈးကြက္ကို ရည္႐ြယ္ကာ ထုတ္လုပ္ေနျခင္း ျဖစ္သည္ဟု ဆိုထားသည္။ သူတို႔အေရာင္း၏ ၈၀ ရာခိုင္ႏႈန္းကို အေမရိကန္ျပည္ေထာင္စုကိုပို႔ရန္ ေမွ်ာ္မွန္းထားသည္ဟုလည္း သိရသည္။

တ႐ုတ္သည္ စက္ဘီးေခတ္က စက္ဘီးေဈးကြက္ကိုပ်က္ေအာင္ ထုတ္လုပ္ခဲ့ၿပီးျဖစ္သည္။ ဖုန္းေတြကိုလည္း အကုန္ရေအာင္ထုတ္လုပ္ျဖန္႔ခ်ိႏိုင္ခဲ့သည္။ ယခုအနာဂတ္ ပစ္မွတ္က ဆီလီကြန္အ႐ုပ္ေတြျဖစ္လာႏိုင္သည္။ တ႐ုတ္က ဘာထုတ္ထုတ္ ေဈးကို အေပါဆံုးထုတ္သည္။ တ႐ုတ္စက္သည္ တစ္ရက္ႏွင့္စုတ္ သြားေကာင္း စုတ္သြားႏိုင္သည္။ သို႔ေသာ္ အျမင္ေကာင္းသည္။ အျပေကာင္းသည္။ စြဲမက္စရာေကာင္းသည္။ မည္သို႔ဆိုေစ ကမၻာကသူ႔ကို မယွဥ္ႏိုင္ေအာင္ ေဈးႏႈန္းၿပိဳင္ဆိုင္ထုတ္လုပ္ၿပီး Made in China လမ္းစဥ္အတိုင္း အေကာင္အထည္ေဖာ္ေနသည္မွာ ကမၻာကို ၿခိမ္းေျခာက္စရာတစ္ခုျဖစ္လာသည္ကိုေတာ့ သတိထားၾကရေပလိမ့္မည္။

Ref:http://swalsonenews.com/international-news/%E1%80%80%E1%80%99%E1%81%BB%E1%80%AC%E1%80%80%E1%80%AD%E1%80%AF%E1%81%BF%E1%80%81%E1%80%AD%E1%80%99%E1%80%B9%E1%80%B8%E1%80%B1%E1%80%BB%E1%80%81%E1%80%AC%E1%80%80%E1%80%B9%E1%80%9C%E1%80%AC%E1%80%A1/

ေစ်ကြက္ေပ်ာက္ေနေသာ အမိေျမက ဖရဲေတာင္သူေတြဘဝ

ဒီရက္ပိုင္း စိတ္မသက္သာစရာ သတင္းကေတာ့ ဖရဲသီးစိုက္ေတာင္သူေတြရဲ႕  ျပႆနာေတြပါဘဲ။

ျမန္မာျပည္အလယ္ပိုင္းေဒသေတြဟာ ဖရဲသီးကို အားထားစိုက္ပ်ိဳးေနတာၾကာပါၿပီ။

အထူးသျဖင့္ ဧရာဝတီျမစ္ဝွမ္းနဲ႔ ခ်င္းတြင္းျမစ္ဝွမ္းေဒသေတြျဖစ္တဲ့ တံတားဦး၊ ျမင္ျခံ ၊ စစ္ကိုင္း၊ ျမင္းမူ၊ ဘုတလင္နဲ႔ အရာေတာ္နယ္ ပဲခူး ဘက္ေတြမွာ စိုက္ၾကတာပါ။

ဖရဲသီးတစ္လံုးျဖစ္ဖို႔အတြက္ ေျမင္ျပင္ရက္မပါ ။ရက္ေပါင္း(၇၀)ကေန (၇၅)ရက္အထိ အခ်ိန္ေပးစိုက္ပ်ိဳးရၿပီး တစ္ႏွစ္မွာမိုးဖရဲနဲ႔ေဆာင္းဖရဲ (၂)ခါ စိုက္ပ်ိဳးလို႔ဘဲရပါတယ္။ ဒီအခၽိန္မွာေဆာင္းဖရဲေတြ လိႈင္လိႈင္တင္ပို႔ခ်ိန္ပါ။

တစ္ႏွစ္မွာ ရက္ေပါင္း(၃၆၅)ရက္ရွိတဲ့အတြက္ က်န္တဲ့ ရက္ေပါင္း(၂၀၀)ေက်ာ္ဟာ အဲဒီဖရဲသီးစိုက္ပ်ိဳးတဲ့ကိုင္းေျမေတြဟာ အေျခေနအေၾကာင္းေၾကာင္းေတြေၾကာင့္ ဘာမွစိုက္ပ်ိဳးလို႔မရပါဘူး။

တစ္ဧကရဲ႕ ကုန္က်စားရိတ္ဟာ မဆြတ္ခူးရေသးတဲ့အခ်ိန္အထိဆိုရင္ (၃၅)သိန္းကေန သိန္း(၄၀)အထိေအာင္ရွိပါတယ္။ဒီႏွစ္မွာ ဓ့တ္ေျမၾသဇာ သြင္းအားစုေစ်းေတြတက္လို႔ေတာင္သူေတြ ညည္းသံအစံုထြက္ေနတာပါ။

ဆြတ္ခူးတဲ့အခါ လုပ္သားစားရိတ္၊ ကုန္တင္ပို႔ခစားရိတ္ေတြနဲ႔ဆိုရင္ ဖရဲသီးတစ္ခင္းဟာ သိန္း(၆၀)ေက်ာ္ဝန္းက်င္အထိ ကုန္က်ပါတယ္။

မႏွစ္ကဆိုရင္ စိုက္ပ်ိဳးမႈနည္းပညာ အမွားအယြင္းေတြေၾကာင့္ ဖရဲသီးအထြက္နံႈးမေကာင္းၾကတဲ့အျပင္ တစ္ခ်ိဳ႕ဖရဲသီးစိုက္ပ်ိဳးသူေတြဟာ အရံႈးေပၚတဲ့အေနအထားအထိေရာက္ခဲ့ၾကပါေသးတယ္။

ဒီႏွစ္မွာေတာ့ မွားယြင္းခဲ့တဲ့ နည္းစနစ္ေတြ သင္ခန္းစာယူစိုက္ပ်ိဳးခဲ့ၾကကာ အထြက္နံႈးမွန္ခဲ့ေပမဲ့ မူဆယ္(၁၀၅)မိုင္နဲ႔ ဝမ္တိန္ဂိတ္ၾကားမွာ တ႐ုပ္ျပည္ဘက္ကိုပို႔တဲ့ ဖရဲသီးကားေတြ ပိတ္ဆို႔ေနတဲ့အတြက္ ဒုကၡေတြ ထပ္ၿပီးေရာက္ၾကရျပန္ပါတယ္။

အရင္ကဆိုရင္ အဲဒီဘက္မွာ ရွိေနတဲ့ ျပည္သူ႔စစ္ေတြက ကားေတြ အသြား၊အျပန္ အဆင္ေျပေစဖို႔အတြက္ လမ္းေတြရွင္းေပးတဲ့အတြက္ အခုလိုပိတ္ဆို႔မႈမရွိခဲ့ပါဘူး။

ဒါေပမဲ့ နယ္စပ္မွာ ျပည္သူ႔စစ္ေတြ အခ်င္းခ်င္း ပစ္ခတ္မႈျဖစ္စဥ္ ျဖစ္ၿပီးတဲ့ေနာက္ပိုင္းမွာေတာ့ ျပည္သူ႔စစ္ေတြဟာ ကားေတြကို ရွင္းလင္းေပးတဲ့အလုပ္မလုပ္ေတာ့ပါဘူး။ 

အဲဒီေနာက္ပိုင္းမွာ ကားေတြဟာ ေန႔စဥ္ေထာင္နဲ႔ခ်ီၿပီး မူဆယ္(၁၀၅)မိုင္နဲ႔ နယ္စပ္ကူးတဲ့ ဝမ္တိန္ဂိတ္ၾကားမွာ ပိတ္ဆို႔ေနပါေတာ့တယ္။

တစ္ခါတစ္ေလ တစ္ခ်ိဳ႕ကားေတြဟာ အဲဒီၾကားထဲမွာတင္ (၅)ရက္နီးပါးေလာက္က်န္႔ျကာေနပါတယ္။

ဒီၾကားထဲ တ႐ုတ္ျပည္ရဲ႕ ႏိုင္ငံေရးကစားမႈေၾကာင့္ အရင္ႏွစ္က ဂိတ္မွာ တ႐ုတ္အရာရွိ(၂)ေယာက္ထားၿပီး အဝင္တုံးေတြထုေပးေနရာကေန အခုလိုအခ်ိန္မွာ ႐ုတ္ခ်ည္း(၁)ေယာက္ထဲ ထားလိုက္ေတာ့ တ႐ုပ္ျပည္ဘက္ကိုဝင္တဲ့ကားေတြက ပိုၿပီး ပိတ္ဆို႔မႈျဖစ္သြားခဲ့ေစပါတယ္။

ပိုဆိုးေစတာကေတာ့ ဖရဲသီးတစ္လံုးရဲ႕ သက္တမ္းဟာ (၁၀)ရက္ပဲရွိပါတယ္။ အဲဒီ(၁၀)ရက္မွာ (၇)ရက္ဆိုတာက အေကာင္းဆံုးစားသံုးႏိုင္တဲ့အေနအထားပါ။

 စစ္ကိုင္း တိုင္း ကဖရဲသီးတစ္လံုးဟာ မူဆယ္ေရာက္ဖို႔အတြက္ အခ်ိန္(၂)ရက္ၾကပါတယ္။ နယ္စပ္မွာ (၅)ရက္ ပိတ္မိတဲ့အတြက္ ကိုယ့္ႏိုင္ငံထဲမွာတင္ ဖရဲသီးတစ္လံုးရဲ႕ အေကာင္းဆံုးအခ်ိန္ျဖစ္တဲ့(၇)ရက္ဆိုတဲ့သက္တမ္းကို ဖရဲသီးေတြဟာ ကားေပၚကေန အခ်ိန္ကုန္ဆံုးခဲ့ပါၿပီ။

ဒီလိုနဲ႔ ဟိုဘက္ကို ဖရဲသီးေရာက္တဲ့အခ်ိန္မွာ ႏြမ္းရိေနကာ တစ္ခ်ိဳ႕ကားေအာင္ေျခက အသီးေတြဆိုရင္ ပုတ္ၿပဲကာနီး ျဖစ္ေနတဲ့အတြက္ တ႐ုပ္ေတြရဲ႕ မတရားေစ်းႏွိမ္ခံရတာမ်ိဳးေတြ ၊ပယ္သီးအျဖစ္နဲ႔ လႊင့္ျပစ္ခံရတာမ်ိဳးေတြ ျဖစ္ခဲၿပီး ဖရဲသီးေတာင္သူေတြမွာ မ်ားစြာနစ္နာခဲ့ၾကပါတယ္။

အရင္ကဆိုရင္ (၂)ရက္ (၃)ရက္နဲ႔ တ႐ုပ္ျပည္ကို အေရာက္ပို႔ေပးႏိုင္တဲ့အတြက္  ဒီလိုဆံုးရံႈးမႈမ်ိဳး မရွိခဲ့ပါဘူး။

သို႔ေသာ္ ဒီႏွစ္မွာေတာ့ (၈)ရက္ေက်ာ္ေလာက္ မလိုအပ္ဘဲ အခ်ိန္ေတြ က်န္႔ၾကာေနတဲ့အတြက္ ေနာက္ဆက္တြဲအဆင္မေျပမႈေတြအမ်ားႀကီး ျဖစ္ခဲ့ရတဲ့အျပင္ တိုင္းျပည္အတြက္ ႏိုင္ငံျခားဝင္ေငြေတြလည္း ဆံုးရံႈးခဲ့ရပါတယ္။

ဒီလိုျဖစ္ရတာရဲ႕ အဓိကျပႆနာက ႏွစ္ခ်က္ရွိပါတယ္။

ပထမအခ်က္က (၁၀၅)မိုင္နဲ႔ ဝမ္တိန္ (က်င္စန္းေက်ာ့)ဂိတ္အၾကား ေန႔စဥ္အစီးေရေထာင္နဲ႔ခ်ီပိတ္ဆို႔ေနတဲ့ ကုန္ကားေတြပိတ္ဆို႔မႈပါ။

ဒီလိုမျဖစ္သင့္တဲ့ပိတ္ဆို႔မႈေၾကာင့္ မိမိတို႔ႏိုင္ငံဘက္ကတင္ပို႔တဲ့သီးႏွံေတြ ကုန္ပစၥည္းေတြ ပုတ္သိုးမႈျဖစ္ၿပီး မိမိတို႔ဘက္ကေတာင္သူေတြအပါအဝင္ ရင္းႏွီးျမဳတ္ႏွံသူေတြကို တ႐ုပ္ဘက္မွေနၿပီး ေစ်းႏွိမ္ျခင္း၊ ကားအစီးလိုက္ျပန္လႊတ္ျခင္း စတဲ့မတရားေခါင္းပံုျဖတ္တာခံေနရတဲ့ျပင္ တိုင္းျပည္အတြက္လည္း မ်ားစြာနစ္နာျပန္ပါေသးတယ္။

ဒီအတြက္ ေဒသႏၲရအဖြဲ႕အစည္းေတြ၊ သက္ဆိုင္ရာ အုပ္ခ်ဳပ္ေရးအရာရွိေတြက ကုန္ကားေတြပိတ္ဆို႔မႈမျဖစ္ေအာင္ စနစ္တက်ရွင္းလင္းေပးဖို႔သင့္ပါတယ္။

ဒုတိယျပႆနာက တ႐ုတ္အဝင္မွာ ယခင္က ဝင္ခြင့္တံုးထုေပးတဲ့အရာရွိ(၂)ေယာက္အစား ယခု(၁)ေယာက္ထဲဘဲ လုပ္ေနတာကို Goverment To Goverment .. ညႇိႏိုင္းမႈျပဳလုပ္ေစခ်င္ပါတယ္။

မိမိဘက္ကကုန္သည္ေတြ၊ မိမိဘက္မွ ရင္းႏွီးျမဳတ္ႏွံသူေတြ ၊ ဒီလမ္းေၾကာင္းႀကီးကို မွီခိုလုပ္ကိုင္စားေသာက္ေနရရွာတဲ့လူေတြ သန္းနဲ႔ခ်ီၿပီးရွိပါတယ္။ သက္ဆိုင္ေနတဲ့လူေတြအေနနဲ႔ တာဝန္မမဲ့ဘဲ စာနာနားလည္မႈေပးေစလိုပါတယ္။

အထူးသျဖင့္ ဖရဲသီးလို ပုတ္သိုးလြယ္သီးႏွံေတြေပၚမွာ အမွီျပဳၿပီး မိသားစုစားဝတ္ေနေရးကို ေျဖရွင္းေနၾကရရွာတဲ့ ဖရဲသီးစိုက္ေတာင္သူေတြအေပၚ စာနာနားလည္မႈေပးေစလိုပါတယ္။

Credit  ကိုခိုင္ေဇာ္https://www.facebook.com/199037473461517/posts/2226964077335503/

အိႏၵိယ ကုိလုိနီ ဘ၀ က်ေရာက္ခဲ့စဥ္အတြင္း ျဗိတိသွ်တုိ႕မွ ေဒၚလာ ၄၅ ၾတီလီယံ ခုိးယူ အျမတ္ထုတ္ခဲ့ၾကျခင္း

အဆုိပါ အေၾကာင္း အား ဖြင့္ခ်ေရးသားခဲ့သူ ကေတာ့ အိႏၵိယ ႏူိင္ငံသား ျဖစ္သူ ထင္ရွားသည့္ ေဘာဂေဗဒပညာရွင္ အူဆာ ပက္နိတ္ (Utsa Patnaik)  ျဖစ္ျပီး ၎၏ အဆုိပါ  သုေတသန စာတမ္းအား အေမရိကန္ ကုိလံဘီယာ တကၠသုိလ္ၾကီးမွ ပုံႏွိပ္ ျဖန္႕ခ်ီခဲ့ပါတယ္။

ပက္နိတ္ ၏ တြက္ခ်က္မႈအရ ၁၇၆၅ မွ ၁၉၃၈ အတြင္း ျဗိတိသွ် တုိ႕ အိႏၵိယမွ တတိတိ ႏွင့္ ထုတ္ယူ သုံးစဲြခဲ့ေသာ ေငြ ပမာဏ စုစုေပါင္းသည္ အေမရိကန္ ေဒၚလာ ၄၄.၆ ၾတီလီယံ ခန္႕ ရွိတယ္လုိ႕ သိရပါတယ္။ ထုိသုိ႕ တြက္ခ်က္မႈ မ်ားသည္ ႏွစ္ေပါင္း ႏွစ္ရာ အတြင္း ၎ေလ့လာ ခဲ့သည့္ ကုန္သြယ္ေရး ႏွင့္ အခြန္ အတုပ္ ေကာက္ခံရရွိမႈ စာရင္းဇယားမ်ားကုိ အေျခခံျပီး ျပဳလုပ္ခဲ့ျခင္း လည္း ျဖစ္ပါတယ္။

သုိ႕ေသာ္ ထုိကာလမ်ား က ျဗိတိန္မွ အိႏၵိယ အား အုပ္ခ်ဳပ္ေနမႈ အတြက္ အကုန္အက်မ်ားသည္သာ ရွိျပီး စီးပြားေရး အရ ျဗိတိန္အတြက္ မည္သုိ႕မွ် အက်ဳိးေက်းဇူး ျဖစ္ထြန္းခဲ့ျခင္း မရွိလုိ႕ ျဗိတိသွ် အစုိးရ အဆက္ဆက္ က တသမတ္တည္း ေျပာဆုိလာေနခဲ့ၾကတာ ျဖစ္ပါတယ္။ မၾကာေသးမီက ရာထူးမွ ဆင္းေပးခဲ့ရေသာ ၀န္ၾကီးခ်ဳပ္ ေဒးဗစ္ ကင္မရြမ္းက ပင္ ျဗိတိသွ် တုိ႕ အုပ္ခ်ဳပ္မႈေၾကာင့္ အိႏၵိယတြင္ အသားတင္ အက်ဳိးအျမတ္မ်ား ျဖစ္ထြန္းခဲ့တယ္လုိ႕ ေျပာေနဆဲ ျဖစ္ပါတယ္။

၂၀၁၄ ခုႏွစ္ YouGov အဖဲြ႕ၾကီးရဲ႕ ျဗိတိန္ တြင္ စစ္တမ္း ေကာက္ယူခ်က္မ်ားအရ ႏူိင္ငံသား ငါးဆယ္ ရာႏႈန္းက ကုိလုိနီ ၀ါဒသည္ ကုိလုိနီျပဳခံ ႏူိင္ငံ မ်ားအား အက်ဳိး ျဖစ္ထြန္းခဲ့တယ္လို႕ ယုံၾကည္ေနၾကဆဲ ျဖစ္ပါတယ္။

သုိ႕ေသာ္ ျဗိတိန္ အေနျဖင့္ အိႏၵိယ ကုိ ဖြံ႕ျဖဳိး တုိးတက္ေအာင္ မလုပ္ခဲ့ယုံမက ၎တုိ႕ ရပုိင္ခြင့္ ရွိေသာ ေငြမ်ားကုိ ခုိးယူ သြားခဲ့တယ္လုိ႔ ထုတ္ေဖၚလုိက္ျပီ ျဖစ္ပါတယ္။

ျဗိတိသွ် သူေကာင္းမ်ဳိးႏြယ္မ်ားဟု ဟစ္ေၾကြးခဲ့ၾကသူမ်ားက လက္ရွိ ၎တုိ႕ႏူိင္ငံ၏ တႏွစ္ပါတ္လုံး ထုတ္ကုန္ စုစုေပါင္း ပမာဏ ထက္ ၁၇ ဆ မွ် ရွိေသာ ေငြေၾကးမ်ားကုိ တတိတိျဖင့္ မည္သုိ႔ မည္ပုံ ခုိးယူၾကေပသနည္း။

ကုန္သြယ္ေရး စနစ္မွ စတင္ခဲ့ျခင္းဟု ဆုိပါတယ္။ အိႏၵိယအား သိမ္းပုိက္ျခင္း မျပဳမီအထိ ျဗိတိသွ် တုိ႕က အိႏၵိယႏူိင္ငံထြက္ အထည္အလိပ္ ႏွင့္ ဆန္စပါးတုိ႕အား အျခားႏူိင္ငံမ်ား နည္းတူ ေငြဒဂၤါးျပားမ်ားျဖင့္ ပုံမွန္အတုိင္း ေပးေခ်၀ယ္ယူခဲ့ၾကပါတယ္။ သုိ႕ေသာ္ ၁၇၆၅ ေနာက္ပုိင္း အေရွ႕အိႏၵိယ ကုမၸဏီၾကီး East India Compay (EIC) သည္ အိႏၵိယ ကုန္းေျမၾကီးအား ဗုိလ္က် စုိးမုိးလာခဲ့ျပီး ကုန္သြယ္ေရး ကုိ လက္၀ါးၾကီး အုပ္လာခဲ့ပါတယ္။

အီးအုိင္စီသည္ အိႏၵိယတြင္ အခြန္အတုပ္မ်ား စတင္ေကာက္ခံလာခဲ့ပါတယ္။ ရရွိလာေသာ အခြန္ေငြမ်ား၏ သုံးပုံတပုံကုိ ၎တုိ႕ အတြက္ အိႏၵိယ ကုန္စည္မ်ားကုိ ၀ယ္ယူရာမွာ ေငြေပးေခ်ခဲ့ၾကပါတယ္။ ဤသည္ကား ငါးၾကင္းဆီ နွင့္ ငါးၾကင္းျပန္ေၾကာ္သည့္ လုပ္ရပ္သာ ျဖစ္ပါေတာ့တယ္။ ၎တုိ႕ အိပ္မွ တျပားတခ်ပ္ မွ်ပင္ စုိက္ထုတ္စရာ မလုိပဲ အိႏၵိယ ထြက္ကုန္မ်ားကုိ အလကားနီးပါး ရယူခဲ့ၾကတာသာ ျဖစ္ပါတယ္။ အိႏၵိယ လယ္သမား မ်ား ႏွင့္ ရက္ကန္းသည္မ်ားကေတာ့ ၎တုိ႕ ေပးခဲ့ရသည့္ အခြန္ေငြမ်ား ျဖင့္ ၎တုိ႕ ပစၥည္းမ်ား လာေရာက္ ၀ယ္ယူေနၾကသည္အျဖစ္ကို မည္သုိ႕မ်ား ရိပ္မိႏိူင္ၾကအံ့ေပမည္နည္း။

ထုိသုိ႕ အိႏၵိယ ျပည္သူမ်ား၏ အိပ္ကပ္ထဲမွ ႏႈိက္ယူခဲ့ၾကေသာ ေငြမ်ား ျဖင့္ ၀ယ္ယူခဲ့သည့္ ကုန္ပစၥည္းမ်ား၏ အခ်ဳိ႕တ၀က္ကုိ ျဗိတိန္ တြင္ သုံးစဲြခဲ့ၾကျပီး ပုိလ်ံသည္မ်ားကုိ ျပည္ပ သုိ႕ ျပန္လည္ တင္ပုိ႕ ေရာင္းခ်ႏူိင္ခဲ့သျဖင့္ အျမတ္အစြန္း မ်ား ရရွိလာခဲ့ျပန္ပါတယ္။ ေရာင္းခ်ရာတြင္လည္း ေပးခဲ့ရသည့္ တန္ဖုိးထက္ အဆ တရာနီးပါးမွ် အျမတ္တင္ ေရာင္းခ်ခဲ့ၾကျခင္းလည္း ျဖစ္ပါတယ္။ ထုိသုိ႕ရရွိလာေသာ ေျမာက္ျမားလွသည့္  အျမတ္အစြန္းမ်ား ျဖင့္ ျဗိတိသွ် ပုိင္ စက္မႈ လုပ္ငန္းၾကီးမ်ားအတြက္ လုိအပ္ေနေသာ သံ၊ ကတၱရာ၊ သစ္ အစရွိသည့္ မဟာဗ်ဳဟာေျမာက္ ကုန္ၾကမ္းမ်ားကုိ ၀ယ္ယူတင္သြင္းရာမွာ ေပးေခ်ခဲ့ၾကပါတယ္။ ထုိ႕အတြက္ ျဗိတိသွ် စက္မႈေတာ္လွန္ေရးၾကီးကား အိႏၵိယမွ ခုိးယူသြားေသာ ေငြမ်ား ျဖင့္ ျဖစ္ထြန္းေအာင္ျမင္ခဲ့တယ္လုိ႕ စာတမ္းျပဳစုသူ မစၥတာ ပက္နိတ္က ရဲ၀ံ့စြာ ေၾကျငာလုိက္ပါတယ္။

၁၈၅၈ တြင္ အိႏၵိယရွိ အီးအုိင္စီ ေနရာတြင္ ျဗိတိသွ် ရွိ ဘက္ကင္ဟမ္ နန္းတြင္းေန အရွင္သခင္မ်ား က လႊဲေျပာင္း အုပ္ခ်ဳပ္လာခဲ့ၾကပါတယ္။ အီးအုိင္စီ တုိ႕၏ လက္၀ါးၾကီးအုပ္ အျမတ္ထုတ္ စနစ္ ခ်ဳပ္ျငိမ္းသြားခဲ့ရျပီး ယင္းေနရာတြင္ Tax and Buy System နဲ႕ အစားထုိးျပီး ထပ္မံ လွည့္စားခဲ့ၾကျပန္ပါတယ္။

ထုိစနစ္သစ္အရ အိႏၵိယမွ ကုန္ထုတ္လုပ္သူမ်ား သည္ ၎တုိ႕ ပစၥည္းမ်ားအား အျခားႏူိင္ငံမ်ားသုိ႕ တုိက္ရုိက္တင္ပုိ႕ ေရာင္းခ်ခြင့္ ရရွိလာခဲ့ၾကပါတယ္။ သုိ႕ေသာ္လည္း အဆုိပါ ကုန္ပစၥည္းမ်ား အတြက္ ေငြကုိ လန္ဒန္သုိ႕ တုိက္ရုိက္ေပးေခ်ၾကရပါတယ္။ အိႏၵိယမွ ပစၥည္းမ်ား မွာယူတင္သြင္းလုိသူမ်ားသည္ ဦးစြာပထမ ျဗိတိသွ် တုိ႕ ထုတ္ေပးသည့္ Special Council Bill ေခၚ ေငြစကၠဴမ်ားကုိ ေရႊ သုိ႕မဟုတ္ ေငြဒဂၤါးျပားမ်ား နဲ႕ ၀ယ္ယူရပါတယ္။ ထုိ႕ေနာက္ အဆုိပါ ေငြစကၠဴမ်ား ျဖင့္ အိႏၵိယ ကုန္သည္မ်ား ကုိ ေငြေပးေခ်ၾကရပါတယ္။ တဖန္ ကုန္သည္မ်ားက အဆုိပါ ေငြစကၠဴမ်ားအား ႏူိင္ငံတြင္းရွိ ကုိလုိနီ အုပ္ခ်ဳပ္ေရး ရုံးမ်ားတြင္ ေငြသားျဖင့္ ဖလွယ္ယူၾကရပါတယ္။ ၎တုိ႕ ကုိ ဖလွယ္ေပးလုိက္ေသာ ရူပီး ေငြမ်ားက အိႏၵိယ ျပည္သူမ်ားထံ မွ ေကာက္ခံရရွိထားတဲ့ အခြန္ေငြမ်ားထဲမွ ထုတ္ေပးလုိက္ျခင္းသာ ျဖစ္ပါတယ္။

လန္ဒန္ကေတာ့ ေရႊဒဂၤါး ေငြ ဒဂၤါးမ်ားအား မည္သုိ႕မွ်ပင္ အရင္းမစုိက္ရပဲ အသားတင္ ရရွိသြားပါေတာ့တယ္။ အိႏၵိယ အဖုိ႕ကား ၎တုိ႕အတြက္ တေန႕ ေရႊဥ တလုံး ဥေပးေနေသာ ငန္းၾကီးပင္ ျဖစ္ပါေတာ့တယ္။

အဆုိပါ အျမတ္အစြန္းမ်ားျဖင့္ ၁၈၄၀ ေနာက္ပုိင္း တရုတ္အား က်ဴးေက်ာ္ခဲ့ျခင္း၊ အျခားႏူိင္ငံမ်ားအား ကုိလုိနီအျဖစ္ သိမ္းပုိက္ျခင္းတုိ႕တြင္ ေငြေၾကး အလုံးအရင္း သုံးစဲြႏူိင္ခဲ့ယုံမက အိႏၵိယ စစ္ဗာရီမ်ား၏ ၁၈၅၇ ပုန္ကန္မႈၾကီးကုိပင္ ရက္ရက္စက္စက္ ႏွိမ္ႏွင္းႏူိင္ခဲ့ၾကပါတယ္။

ျမန္မာႏူိင္ငံသည္လည္း ၁၈၈၆ မွ စ၍ ျဗိတိသွ် အုပ္ခ်ဳပ္ေရး လက္ေအာက္ခံ အိႏၵိယ ျပည္နယ္ တခုဘ၀ က်ေရာက္ခဲ့ရသျဖင့္ ျမန္မာျပည္မွလည္း ျဗိတိသွ် တုိ႔ အလားတူ ခုိးယူခဲ့ၾကမည္မွာလည္း ယုံမွားသံသယ မရွိေပ။ မည္ေရြ႔႕မည္မွ် ဆုိသည္ကေတာ့ မစၥတာ ပက္နိတ္လုိ ပညာရွင္မ်ားသာ အတိအက် တြက္ခ်က္ႏူိင္ေတာ့မွာလည္း ျဖစ္ပါတယ္။

မစၥတာ ပက္နိတ္ ၏ ရည္ရြယ္ခ်က္ကေတာ့ ျဗိတိသွ် တုိ႕ အဖုိ႕ ကုိလုိနီ ႏူိင္ငံမ်ားအား မဟာဂရုဏာေတာ္ျဖင့္ ယဥ္ေက်းသိမ္ေမြ႕ေအာင္ အနစ္နာခံ ျပဳလုပ္ေနရပါသည္ဆုိေသာ The White Man’s Burden ဆုိသည္ အယူအဆအား အျပီးအပိုင္ ဖယ္ရွားလုိေသာေၾကာင့္ ျဖစ္ေပသည္ဟု ဆုိပါတယ္။

ေဖၚျပပါ ပုံသည္ကား ျဗိတိသွ် တုိ႕ ေၾကြးေၾကာ္ခဲ့ေသာ The White Man’s Burden အား သရုပ္ေဖၚထားျခင္း ျဖစ္ပါတယ္။

ကုိးကား။ ။ How Britain stole $45 trillion from India (Aljazeera News Dec 19, 2018)

Ref:https://www.facebook.com/199037473461517/posts/2227708517261059/

Trillion

12

4 (1,000,000,000,000)

How Britain stole $45 trillion from India

And lied about it. 

by Jason Hickel

19 Dec 2018

There is a story that is commonly told in Britain that the colonisation of India - as horrible as it may have been - was not of any major economic benefit to Britain itself. If anything, the administration of India was a cost to Britain. So the fact that the empire was sustained for so long - the story goes - was a gesture of Britain's benevolence.

New research by the renowned economist Utsa Patnaik - just published by Columbia University Press - deals a crushing blow to this narrative. Drawing on nearly two centuries of detailed data on tax and trade, Patnaik calculated that Britain drained a total of nearly $45 trillion from India during the period 1765 to 1938. 

It's a staggering sum. For perspective, $45 trillion is 17 times more than the total annual gross domestic product of the United Kingdom today.

How did this come about? 

It happened through the trade system. Prior to the colonial period, Britain bought goods like textiles and rice from Indian producers and paid for them in the normal way - mostly with silver - as they did with any other country. But something changed in 1765, shortly after the East India Company took control of the subcontinent and established a monopoly over Indian trade.

Here's how it worked. The East India Company began collecting taxes in India, and then cleverly used a portion of those revenues (about a third) to fund the purchase of Indian goods for British use. In other words, instead of paying for Indian goods out of their own pocket, British traders acquired them for free, "buying" from peasants and weavers using money that had just been taken from them. 

It was a scam - theft on a grand scale. Yet most Indians were unaware of what was going on because the agent who collected the taxes was not the same as the one who showed up to buy their goods. Had it been the same person, they surely would have smelled a rat.

Some of the stolen goods were consumed in Britain, and the rest were re-exported elsewhere. The re-export system allowed Britain to finance a flow of imports from Europe, including strategic materials like iron, tar and timber, which were essential to Britain's industrialisation. Indeed, the Industrial Revolution depended in large part on this systematic theft from India.

On top of this, the British were able to sell the stolen goods to other countries for much more than they "bought" them for in the first place, pocketing not only 100 percent of the original value of the goods but also the markup. 

After the British Raj took over in 1858, colonisers added a special new twist to the tax-and-buy system. As the East India Company's monopoly broke down, Indian producers were allowed to export their goods directly to other countries. But Britain made sure that the payments for those goods nonetheless ended up in London. 

How did this work? Basically, anyone who wanted to buy goods from India would do so using special Council Bills - a unique paper currency issued only by the British Crown. And the only way to get those bills was to buy them from London with gold or silver. So traders would pay London in gold to get the bills, and then use the bills to pay Indian producers. When Indians cashed the bills in at the local colonial office, they were "paid" in rupees out of tax revenues - money that had just been collected from them. So, once again, they were not in fact paid at all; they were defrauded. 

Meanwhile, London ended up with all of the gold and silver that should have gone directly to the Indians in exchange for their exports. 

This corrupt system meant that even while India was running an impressive trade surplus with the rest of the world - a surplus that lasted for three decades in the early 20th century - it showed up as a deficit in the national accounts because the real income from India's exports was appropriated in its entirety by Britain. 

Some point to this fictional "deficit" as evidence that India was a liability to Britain. But exactly the opposite is true. Britain intercepted enormous quantities of income that rightly belonged to Indian producers. India was the goose that laid the golden egg. Meanwhile, the "deficit" meant that India had no option but to borrow from Britain to finance its imports. So the entire Indian population was forced into completely unnecessary debt to their colonial overlords, further cementing British control. 

Britain used the windfall from this fraudulent system to fuel the engines of imperial violence - funding the invasion of China in the 1840s and the suppression of the Indian Rebellion in 1857. And this was on top of what the Crown took directly from Indian taxpayers to pay for its wars. As Patnaik points out, "the cost of all Britain's wars of conquest outside Indian borders were charged always wholly or mainly to Indian revenues." 

And that's not all. Britain used this flow of tribute from India to finance the expansion of capitalism in Europe and regions of European settlement, like Canada and Australia. So not only the industrialisation of Britain but also the industrialisation of much of the Western world was facilitated by extraction from the colonies.

Patnaik identifies four distinct economic periods in colonial India from 1765 to 1938, calculates the extraction for each, and then compounds at a modest rate of interest (about 5 percent, which is lower than the market rate) from the middle of each period to the present. Adding it all up, she finds that the total drain amounts to $44.6 trillion. This figure is conservative, she says, and does not include the debts that Britain imposed on India during the Raj.

These are eye-watering sums. But the true costs of this drain cannot be calculated. If India had been able to invest its own tax revenues and foreign exchange earnings in development - as Japan did - there's no telling how history might have turned out differently. India could very well have become an economic powerhouse. Centuries of poverty and suffering could have been prevented.

All of this is a sobering antidote to the rosy narrative promoted by certain powerful voices in Britain. The conservative historian Niall Ferguson has claimed that British rule helped "develop" India. While he was prime minister, David Cameron asserted that British rule was a net help to India. 

This narrative has found considerable traction in the popular imagination: according to a 2014 YouGov poll, 50 percent of people in Britain believe that colonialism was beneficial to the colonies.

Yet during the entire 200-year history of British rule in India, there was almost no increase in per capita income. In fact, during the last half of the 19th century - the heyday of British intervention - income in India collapsed by half. The average life expectancy of Indians dropped by a fifth from 1870 to 1920. Tens of millions died needlessly of policy-induced famine. 

Britain didn't develop India. Quite the contrary - as Patnaik's work makes clear - India developed Britain. 

What does this require of Britain today? An apology? Absolutely. Reparations? Perhaps - although there is not enough money in all of Britain to cover the sums that Patnaik identifies. In the meantime, we can start by setting the story straight. We need to recognise that Britain retained control of India not out of benevolence but for the sake of plunder and that Britain's industrial rise didn't emerge sui generis from the steam engine and strong institutions, as our schoolbooks would have it, but depended on violent theft from other lands and other peoples.

Editor's note: A previous version of this article erroneously had the beginning of the British Raj as 1847. The correct year is 1858.

Re:https://www.aljazeera.com/indepth/opinion/britain-stole-45-trillion-india-181206124830851.html

http://feeds.feedburner.com/blogspot/rYsJy,